(Shovkat Alakbarova) - Wokal znana z pracy przy takich projektach: «The Meeting» (1955), «Görüş» (1955), «Görüş» (1955), «Görüş» (1955),
Shovkat Feyzulla qizi Alakbarova była azerską piewczarką.
Shovkat Alakbarova urodziła się w rodzinie Azerów – Feyzulli i Hokumy Alakbarovów, będąc trzecim z czwórki dzieci. Jej matka była profesjonalną pianistką grającą na tarze, a ojciec, robotnik, miłośnikiem muzyki ludowej. Oboje rodzice przekazali te same zainteresowania swoim dzieciom. W dzieciństwie Shovkat zaczęła brać lekcje gry na kamancze. W 1937 roku została jedną z finalistek konkursu dla śpiewaków amatorów, w którym jury zasiadali wybitni azerscy kompozytorzy i muzycy, tacy jak Uzeyir Hajibeyov i Bulbul. W Azerbejdżańskim Państwowym Teatrze Opery i Baletu w Baku wystąpiła z utworem „Qarabagh shikastasi” (był to jej pierwszy występ sceniczny) i została wybrana przez Hajibeyova do nowo powstałego Azerbejdżańskiego Chóru Państwowego, gdzie rozpoczęła swoją profesjonalną karierę wokalną. Jako nastolatka pobierała lekcje śpiewu u instruktora mughamu, Aghalara Aliverdibeyova, oraz śpiewaka operowego Huseyngulu Sarabskiego. Na wczesnym etapie swojej kariery wykonywała głównie pieśni ludowe.
Podczas drugiej wojny światowej, koncertując dla żołnierzy w szpitalach, na stacjach kolejowych i w jednostkach wojskowych, Alakbarova śpiewała patriotyczne pieśni wojenne skomponowane przez Hajibeyova. Dawała nawet do 50 występów dziennie, w tym w odległych miejscach, takich jak Stalingrad czy Ukraina. Od 1945 roku współpracowała z Azerbejdżańskim Państwowym Towarzystwem Filharmonicznym. W latach 50. została uznana za najpopularniejszą azerską piewczarkę zarówno pieśni ludowych, jak i komponowanych. Większość utworów Alakbarovej była w języku azerskim, jednak śpiewała również w języku perskim, arabskim i tureckim. Odwiedziła z koncertami ponad 20 krajów w Europie, Azji i Afryce. Trzy lata przed śmiercią, w 1990 roku, udała się do Niemiec na leczenie, a jednocześnie, aby wystąpić przed azerskimi emigrantami.