(Maria Guleghina)

(Maria Guleghina) - znana z pracy przy takich projektach: «Tosca» (2000), «Tosca» (2000),

Maria Agasowna Guleghina (z domu Mejtardjan (ros. Мейтарджян); ur. 9 sierpnia 1959) – rosyjska śpiewaczka operowa, sopran, szczególnie związana z repertuarem włoskim.

Maria Guleghina urodziła się w Odessie, w Ukraińskiej SRR, jako córka Ormianina i Ukrainki. Studiowała śpiew w Konserwatorium Muzycznym pod kierunkiem Jewgienija Nikołajewicza Iwanowa, którego tutorem pozostała nawet po ukończeniu nauki. Guleghina jest obywatelką Luksemburga, gdzie mieszka z rodziną.

Zadebiutowała na scenie w 1985 roku jako Jolanta w Operze Państwowej w Mińsku (Białoruś), krótko przed opuszczeniem ZSRR w celu rozwinięcia międzynarodowej kariery.

Jej międzynarodowy debiut miał miejsce w 1987 roku jako Amelia (w parze z Lucianem Pavarottim jako Riccardo) w produkcji „Un ballo in maschera” w La Scala. Następnie wystąpiła w rolach głównych w „I due Foscari”, „Manon Lescaut” i „Tosce”, a wkrótce zaangażowano ją do występów w Wiedniu, Monachium, Hamburgu, Londynie i innych ważnych europejskich operach. Zadebiutowała w Operze Paryskiej w 1995 roku w roli Abigaille w „Nabucco”.

Jej amerykański debiut odbył się w Metropolitan Opera w styczniu 1991 roku, gdzie zaśpiewała Maddalenę w „Andrea Chénier”. Występowała również w San Francisco Opera i Lyric Opera of Chicago, dodając do swojego repertuaru główne role sopranowe w takich dziełach jak „Ernani”, „Simon Boccanegra”, „Cavalleria rusticana”, „Fedora”. Później dodała do repertuaru inne wymagające role, takie jak Odabella w „Attyli” i Lady Macbeth w „Makbecie”. Zadebiutowała również w Teatrze Mariińskim w Sankt Petersburgu w 1992 roku jako Liza w „Damię w kartach” Czajkowskiego.

Guleghina wielokrotnie występowała w Japonii (dwukrotnie w ramach tras koncertowych La Scala) i ma tam grono fanów. Jest powszechnie uważana za jedną z wiodących sopranistek dramatycznych swojego pokolenia. Ceniona jest za ciepły i bogaty głos, silną prezencję sceniczną oraz absolutne zaangażowanie dramatyczne w swoje role. Zaśpiewała arię otwierającą („Aida”) podczas oficjalnego otwarcia nowej Opery w Oslo. Przez cały listopad 2009 roku wystąpiła jako Turandot w operze „Turandot” w Met w Nowym Jorku. Reprezentowała Rosję, śpiewając podczas ceremonii zamknięcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Vancouver w 2010 roku podczas przekazania flagi olimpijskiej. Guleghina wzięła również udział w Ceremonii Otwarcia Zimowych Igrzysk Paraolimpijskich w 2014 roku, śpiewając „Kołysankę Kozacką” na pokładzie lodołamacza, który przetransportował ją przez stadion.

Po 10-letniej przerwie Guleghina powróciła do Royal Opera House (Covent Garden), aby wykonać partię Toski (luty 2016). Wróciła również do moskiewskiego Teatru Bolszoj jako Eboli w epickim „Don Carlos” Verdiego.

W 2017 roku wystąpiła jako Turandot Pucciniego w Metropolitan Opera, a w tym samym roku w „Nabucco” Verdiego w roli Abigaille.

W 2018 roku zadebiutowała w Wagnera jako Kundry w „Parsifalu” w Teatrze Mariińskim pod batutą Walerija Giergiewa. W 2019 roku powtórzyła tę rolę w Sofijskiej Operze Narodowej pod kierownictwem Constantina Trinka.

Guleghina wystąpiła w ponad 160 przedstawieniach w Metropolitan Opera w Nowym Jorku i wykonała role główne w 15 różnych produkcjach operowych w Teatro alla Scala, gdzie odbyły się również dwa recitale solowe.

Guleghina otrzymała liczne nagrody i wyróżnienia. …

Źródło: Artykuł „Maria Guleghina” z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Maria Guleghina)

Cała filmografia (Maria Guleghina)