Eduardo De Filippo (Eduardo De Filippo)

Eduardo De Filippo (Neapol, 24 maja 1900 – Rzym, 31 października 1984) był włoskim dramaturgiem, aktorem, reżyserem, scenarzystą i poetą. Uznawany za jednego z najważniejszych włoskich autorów teatralnych XX wieku, stworzył liczne dzieła, które sam wystawiał i interpretował, a później były one tłumaczone i wystawiane przez innych również za granicą. Jako płodny twórca pracował także w kinie, pełniąc te same funkcje, co w działalności teatralnej. Za zasługi artystyczne i wkład w kulturę w 1981 roku został mianowany senatorem dożywotnim przez prezydenta republiki Sandro Pertiniego oraz otrzymał dwa honorowe doktoraty z literatury: z Uniwersytetu w Birmingham w 1977 roku i z Uniwersytetu La Sapienza w Rzymie w 1980 roku. Był również nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury [2]. Do dziś, obok Luigiego Pirandello, Dario Fo i Carlo Goldoniego, Eduardo pozostaje jednym z najbardziej cenionych i wystawianych za granicą włoskich autorów teatralnych. Urodził się w Neapolu 24 maja 1900 roku. Jako nieślubny syn aktora i dramaturga Eduardo Scarpetty oraz krawcowej teatralnej Luisy De Filippo, Eduardo wraz z braćmi zostali uznani za dzieci przez matkę, od której przyjęli nazwisko De Filippo. Eduardo Scarpetta, który 16 marca 1876 roku poślubił Rosę De Filippo, z którą miał troje dzieci (Domenico, Marię i Vincenza), pozostawał w pozamałżeńskiej relacji ze swoją siostrzenicą Luisą De Filippo (córką Luca, brata Rosy De Filippo), z której urodzili się Titina, Eduardo i Peppino.