(Jean-Pierre Coffe) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Violette Nozière» (1978), «Violette Nozière» (1978), «Les Guignols, les 10 premières années» (1999), «Les Guignols, les 10 premières années» (1999),
Jean-Pierre Coffe (24 marca 1938 – 29 marca 2016) był francuskim prezenterem radiowym i telewizyjnym, krytykiem kulinarnym oraz autorem.
Większą część dzieciństwa Jean-Pierre Coffe spędził w swoim rodzinnym mieście, Lunéville. Nigdy nie poznał ojca, który został zmobilizowany w 1937 roku i zginął na polu bitwy w 1940 roku. Wychowywała go matka, która przejęła rodzinny salon fryzjerski. Jego babcia była kucharką, a dziadek ogrodnikiem.
Matka opuściła Lotaryngię i przeprowadziła się do Paryża, gdzie Jean-Pierre uczył się w szkole z internatem. W wieku 13 lat zapłonął pasją do teatru. Po ukończeniu studiów uczęszczał na zajęcia w Cours Simon, pracując jednocześnie w kilku różnych miejscach.
Na początku lat 80. Jean-Pierre Coffe rozpoczął karierę w telewizji. 4 listopada 1984 roku dołączył do stacji Canal+, gdzie wielokrotnie występował w programach prowadzonych przez Michela Denisot. W latach 1992 i 1993 po raz pierwszy pojawił się w roli eksperta od kulinariów w programach „La Grande Famille” prowadzonym przez Jean-Luca Delarue oraz „Demain” prowadzonym przez Michela Denisot.
Następnie przeszedł do francuskich kanałów telewizji publicznej, gdzie w latach 1992–1993 prowadził w stacji France 3 program kulinarny dla dzieci pt. „Comment c'est fait?” („Jak to jest zrobione?”), a w 1994 roku w stacji France 2 program „C'est tout Coffe” („To wszystko Coffe”). W 1999 roku dołączył do prywatnej stacji TF1, aby prowadzić program „Bien jardiner” („Dobrze ogrodniczyć”), produkowany przez Jean-Luca Delarue, który niedługo potem zdecydował o zakończeniu emisji, co położyło kres ich przyjaźni. W 2003 roku dołączył do Michela Druckera w stacji France 2, gdzie pełnił funkcję krytyka kulinarnego w programie „Vivement dimanche prochain”. 5 września 2012 roku ogłosił odejście z programu, aby poświęcić więcej czasu pisaniu.