(Jean-Christophe Averty)

(Jean-Christophe Averty) - , Director znany z pracy przy tego typu projektach: «Adieu Philippine» (1962), «Adieu Philippine» (1962), «Émilie Jolie» (1980), «Émilie Jolie» (1980), «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022),

Jean-Christophe Averty (6 sierpnia 1928 – 4 marca 2017[1]) był francuskim reżyserem telewizyjnym i radiowym oraz Satrapem Kolegium 'Pataphysique.

Wiele jego produkcji telewizyjnych z lat 60. stanowiło wczesne przykłady francuskiej sztuki wideo. Jego studia były wykorzystywane przez kolejne dekady przez grupy badawcze Francuskiego Narodowego Instytutu Audiowizualnego (INA).

Averty urodził się w Paryżu. Absolwent szkoły filmowej IDHEC, rozpoczął pracę w telewizji w 1952 roku w ówczesnym Francuskim Urzędzie Radiowym i Telewizyjnym. Wyreżyserował ponad pięćset programów dla telewizji i radia, obejmujących wszystkie dyscypliny: fikcję, dokument, dramat, rozrywkę i jazz. Wśród wielu jego nagród znajduje się nagroda Emmy w Stanach Zjednoczonych.

Averty został mianowany Satrapem Kolegium 'Pataphysique w 1990 roku ze względu na jego fascynację Alfredem Jarrym i Pataphysyką.

Averty zdobył uznanie dzięki silnemu charakterowi, zamiłowaniu do prowokacji i wyczuciu innowacyjnej telewizji. Jego serial z 1963 roku „Zielone winogrona” był znany z powtarzającej się sekwencji, w której niemowlę jest przepuszczane przez tarę.

Zafascynowany jazzem, Averty przez wiele lat filmował festiwal Jazz à Juan. Pianista Martial Solal oddał mu hołd w jednej ze swoich kompozycji: Averty, c'est moi (Averty, to ja).

Przez 28 lat prowadził 1805 odcinków swojego programu radiowego Les Cinglés du music-hall, opartego na jego własnej kolekcji płyt jazzowych i rozrywkowych z lat 70. XX wieku, które kupował na pchlich targach na całym świecie. Program został odwołany w 2006 roku pod przewodnictwem Jeana-Paula Cluzela w Radio France. Francuska część programów opierała się na notatnikach powierzonych mu przez André Cauzarda, wypełnionych codziennymi szczegółami wydarzeń jazzowych sprzed wojny.

Averty reżyserował programy telewizyjne, w których stosował swój unikalny styl, prezentując największych francuskojęzycznych piosenkarzy, takich jak Françoise Hardy, Yves Montand, Johnny Hallyday, Sylvie Vartan, Juliette Greco, Georges Brassens, Dalida, France Gall, Serge Gainsbourg, Gilbert Bécaud, Guy Marchand, Léo Ferré, Tino Rossi i Jean Sablon, a także zagranicznych muzyków, takich jak Patty Pravo.

W 1969 roku Averty wyreżyserował film telewizyjny Le Songe d'une nuit d'été z Claude Jade, Christine Delaroche i Jean-Claude Drouot w rolach głównych, nakręcony w całości na niebieskim ekranie.

Jego telewizyjne dzieła są kamieniami milowymi w wykorzystaniu wideo jako środka wyrazu artystycznego. Averty często wykorzystywał postacie filmowane na niebieskim ekranie, nałożone na rysowane tło. Przykładami są Sapeur Camembert, oparty na eponymousowym dziele Georges’a Colomb, oraz produkcja klasycznej sztuki Edmonda Rostanda „Chantecler”.

Averty był jednym z ostatnich etatowych reżyserów francuskiej Spółki Produkcyjnej. W 2012 roku powierzył zarządzanie, konserwację i ochronę praw autorskich do wszystkich swoich programów telewizyjnych i radiowych Francuskiemu Narodowemu Instytutowi Audiowizualnemu (INA); obejmują one prawie tysiąc programów telewizyjnych o tematyce jazzu, sportu, mody, rozrywki i teatru.

Źródło: Artykuł „Jean-Christophe Averty” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Jean-Christophe Averty)

Cała filmografia (Jean-Christophe Averty)