(Jil Caplan)

(Jil Caplan) - znana z pracy przy takich projektach: «Années 80, les brunes comptent plus pour des prunes !» (2024), «Années 80, les brunes comptent plus pour des prunes !» (2024),

Jil Caplan (urodzona Valentine Guilen; 23 października 1968 w Paryżu, Francja) – francuska piosenkarka i autorka tekstów.

Urodzona w Paryżu Valentine Guilen studiowała literaturę współczesną na Sorbonie i teatr w Cours Florent, gdzie poznała Jaya Alanskiego, producenta i kompozytora najbardziej wpływowych piosenek popowych lat 80. W sierpniu 1986 roku w studiu nagraniowym spotkała swoich przyjaciół, Les Innocents, wówczas nieznanych szerszej publiczności, gdzie grupa nagrała swój pierwszy singiel "Jodie" pod kierownictwem Alanskiego, który szybko zaproponował jej śpiew.

Valentine Guilen, która przyjęła pseudonim "Jil Caplan", zgodziła się i w 1987 roku wydała swój pierwszy album, À peine 21. Singiel "Oh! Tous les soirs" odniósł sukces, wchodząc do francuskiego Top 40. Inne single z tego albumu, takie jak "Comme sur une balançoire", "Cette fille n'est pas pour toi" i inne, zyskały uznanie publiczności i były odtwarzane w radiu w latach 1988/89. Jil i Jay nagrali razem trzy albumy, reżyserując większość teledysków oraz projektując okładki płyt CD.

W 1990 roku ukazał się drugi album Caplan (la Charmeuse de serpents), z którego trzy single weszły do francuskiego Top 40 w latach 1991/92, w szczególności "Natalie Wood", który osiągnął 13. miejsce, oraz "Tout c'qui nous sépare", hit Top 10 (6. miejsce). Sam album odniósł duży sukces, zdobywając podwójną Złotą Płytę, i o mały włos nie wszedł do francuskiego Top 10 (11. miejsce).

W 1992 roku Jil otrzymała nagrodę Victoire de la Musique w kategorii Odkrycie Roku Kobiece. Następnie Alanski postanowił skupić się na muzyce elektronicznej.

Caplan zaczęła wtedy sama pisać piosenki i wybrała Jeana-Philippe’a Natafa (dawnego członka Les Innocents) na producenta swojego albumu Toute crue (2001, Warner). Oprócz działalności muzycznej, Caplan, zawsze zafascynowana filmem, wyprodukowała i wyreżyserowała 45-minutowy film dla grupy Lilicub. Pisała artykuły do niezależnego magazynu Brazil.

W 2004 roku wydała "Comme elle vient", singiel nagrany z kolejnym byłym członkiem Les Innocents, Jean-Christophe’em Urbainem. Razem wyruszyli na akustyczną trasę koncertową po Birmie. W 2006 roku wyreżyserowała materiał filmowy z nagrywania debiutanckiego albumu (S'embrasser) francuskiego piosenkarza Patxi Garata, w reżyserii Urbana. W 2007 roku, po dziesięcioletniej nieobecności, Caplan ponownie połączyła siły z Alanskim. Napisała większość tekstów, a on skomponował całą muzykę do jej siódmego albumu, zatytułowanego Derrière la porte. Pierwszym singlem był "Des toutes petites choses".

W 2013 roku Caplan współpracowała z producentem Dub Mentorem przy singlu "Want You More", interpretacji piosenki Roberta Palmera. Rok później ponownie współpracowali przy wersji utworu "The Crying Game". Oba single były częścią projektu Versions Dub Mentora (wydanego przez alternatywną/minimalistyczną wytwórnię EnT-T) i ona wyreżyserowała oba teledyski do tych piosenek.

Źródło: Artykuł "Jil Caplan" z angielskojęzycznej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła (Jil Caplan)

Cała filmografia (Jil Caplan)