(Florence Arthaud)

Florence Arthaud (28 października 1957 – 9 marca 2015) była francuską żeglarzką. W 1990 roku została pierwszą kobietą, która zwyciężyła w regatach Route du Rhum.

Zginęła w katastrofie helikoptera w argentyńskiej prowincji La Rioja podczas udziału w zdjęciach do reality show „Dropped” wraz z innymi francuskimi sportowcami.

Florence Arthaud była córką Jacques'a Arthauda, dyrektora grenawelskiego wydawnictwa Arthaud w latach 70., które publikowało wspomnienia żeglarzy Bernarda Moitessiera i Érica Tabarly'ego. Arthaud zaczęła żeglować w bardzo młodym wieku wraz z bratem, Jean-Marie, oraz ojcem. Następnie szlifowała swoje umiejętności w klubie żeglarskim w Antibes.

W 1974 roku, w wieku siedemnastu lat, Arthaud uległa poważnemu wypadkowi samochodowemu, w wyniku którego zapadła w śpiączkę i została sparaliżowana. Spędziła w szpitalu sześć miesięcy, a jej rekonwalescencja trwała dwa lata. Podczas powrotu do zdrowia, w wieku osiemnastu lat, dokonała swojego pierwszego przejścia przez Atlantyk wraz z francuskim nawigatorem Jean-Claude'em Parisisem.

Florence Arthaud wzięła udział w pierwszej edycji Route du Rhum w 1978 roku, zajmując 11. miejsce. W 1986 roku zboczyła z trasy wyścigu, aby spróbować pomóc Loïcowi Caradekowi, ale zastała wywrócony katamaran Royale i nie odnalazła żadnych śladów żeglarza.

W sierpniu 1990 roku podjęła próbę pobicia rekordu samotnego przejścia przez północny Atlantyk, należącego do Bruno Peyrona. W czasie 9 dni, 21 godzin i 42 minut pobiła rekord o prawie dwa dni. W listopadzie tego samego roku zwyciężyła w Route du Rhum, docierając do Pointe-à-Pitre w 14 dni, 10 godzin i 10 minut. Jednak po tym wyczynie nie była w stanie znaleźć funduszy na budowę nowego trimaranu z powodu kryzysu na rynku nieruchomości, który dotknął jej sponsora.

W latach 1989–90 żeglowała w regatach Whitbread Round the World Race na pokładzie „Charles Jourdan”. W 1997 roku wraz z Bruno Peyronem zwyciężyła w Transpacific.

W 2010 roku, z okazji dwudziestej rocznicy swojego zwycięstwa, nie zdołała znaleźć sponsora: „Byłam nieco zniesmaczona. Wyścig został ponownie otwarty dla wielkich żaglowców. To była 20. rocznica mojego zwycięstwa i zamierzałam wziąć w nim udział na ogromnym trimaranie, Omanie (30 m). Ale nie udało mi się zdobyć tej łodzi, woleli przekazać ją mężczyźnie (Sidneyowi Gavignetowi, który wycofał się z powodu uszkodzeń). To całkowicie mnie zniechęciło i pomyślałam: »to już, kończę z tym«”.

29 października 2011 roku w środku nocy wypadła z łodzi u wybrzeży Cap Corse. Przypadkiem miała przy sobie latarkę czołową i wodoodporny telefon komórkowy. Arthaud zdołała zadzwonić do matki, która następnie powiadomiła jej brata. Ten zaalarmował CROSS (francuską straż przybrzeżną), a trzy godziny i dwadzieścia minut po wezwaniu pomocy została zlokalizowana dzięki geolokalizacji telefonu. Przytomna, ale w stanie hipotermii, została przetransportowana śmigłowcem do szpitala w Bastii, z którego wypisano ją następnego dnia. ...

Źródło: Artykuł „Florence Arthaud” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.