(Maxime Bossis)
Fabryka
Aktor (2),
Data urodzenia
1955-06-26
(Maxime Bossis) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Maxime Jean Marcel Bossis (ur. 26 czerwca 1955) to francuski emerytowany piłkarz, który występował na pozycji obrońcy.
Bossis spędził większość swojej kariery w Nantes, klubie, z którym pomógł zdobyć trzy tytuły mistrza Ligue 1 i jeden Puchar Francji. W reprezentacji Francji wystąpił 76 razy (strzelając jednego gola), wygrał Mistrzostwa Europy w 1984 roku i dwukrotnie dotarł do półfinałów Mistrzostw Świata.
Bossis urodził się w Saint-André-Treize-Voies w departamencie Vendée. Przez długi czas był podstawowym zawodnikiem FC Nantes w najbardziej sukcesywnym okresie klubu przypadającym na lata 70. i 80. Znany był głównie jako lewy obrońca, choć pełnił różne role w formacji defensywnej. Podczas mistrzowskich sezonów Nantes w 1977 i 1980 roku Bossis często grał na prawej obronie, ponieważ na lewej stronie zazwyczaj występował Thierry Tusseau, jednak od 1981 roku na stałe zajął pozycję lewego obrońcy. Bossis pomógł Nantes zająć pierwsze lub drugie miejsce w każdym sezonie między 1976 a 1981 rokiem. Klub zdobył trzeci tytuł w 1983 roku, kończąc rozgrywki z dziesięciopunktową przewagą nad drugą w tabeli Girondins Bordeaux. W 1985 roku Bossis przeniósł się do ambitnego RC Paris, jednak paryski klub odniósł jedynie skromne sukcesy, mimo ogromnych wydatków na transfery takich graczy jak Enzo Francescoli i Pierre Littbarski. Bossis wrócił do Nantes na jeden ostatni sezon w 1990 roku, występując obok przyszłego reprezentanta Francji Marcela Desailly'ego, po czym zakończył karierę sportową.
W latach 1979 i 1981 Bossis został wybrany Piłkarzem Roku przez magazyn „France Football”.
Bossis reprezentował również kadrę Francji przez dziesięć lat, występując na Mistrzostwach Świata w 1978, 1982 i 1986 roku, przy czym w dwóch ostatnich edycjach turnieju dotarł do półfinałów. Jest zapamiętany głównie z niewykorzystanego ostatniego rzutu karnego Francji w półfinale Mistrzostw Świata 1982 przeciwko RFN. Przy stanie 4–4 Bossis spudłował, co pozwoliło Horstowi Hrubeschowi zdobyć ostatniego gola i wprowadzić Niemców do finału. Bossis był także ważnym członkiem reprezentacji Francji, która wygrała Mistrzostwa Europy na własnym boisku w 1984 roku. Od 1985 do 1992 roku dzierżył rekord Francji w liczbie występów w kadrze, dopóki inny obrońca, Manuel Amoros, nie ustanowił nowego rekordu, rozgrywając 82 mecze. Posiadał również francuski rekord liczby rozegranych meczów na Mistrzostwach Świata FIFA (15), który został później pobity przez Fabiena Bartheza w 2006 roku.
Młodszy brat Bossisa, Joël, również grał zawodowo w piłkę nożną i dzierży rekord wszystkich czasów w liczbie bramek strzelonych dla Chamois Niortais.
Po przejściu na emeryturę w 1991 roku Bossis krótko zajmował się funkcjami administracyjnymi w piłce nożnej, kierując Centralną Komisją Pucharu Francji (1993–1995), a następnie został dyrektorem sportowym w Saint-Étienne (1996–1997). Później odnalazł się w roli komentatora telewizyjnego, pracując najpierw dla TPS, potem dla Orange Sport, a od 2014 roku dla BeIn Sport.
Bossis spędził większość swojej kariery w Nantes, klubie, z którym pomógł zdobyć trzy tytuły mistrza Ligue 1 i jeden Puchar Francji. W reprezentacji Francji wystąpił 76 razy (strzelając jednego gola), wygrał Mistrzostwa Europy w 1984 roku i dwukrotnie dotarł do półfinałów Mistrzostw Świata.
Bossis urodził się w Saint-André-Treize-Voies w departamencie Vendée. Przez długi czas był podstawowym zawodnikiem FC Nantes w najbardziej sukcesywnym okresie klubu przypadającym na lata 70. i 80. Znany był głównie jako lewy obrońca, choć pełnił różne role w formacji defensywnej. Podczas mistrzowskich sezonów Nantes w 1977 i 1980 roku Bossis często grał na prawej obronie, ponieważ na lewej stronie zazwyczaj występował Thierry Tusseau, jednak od 1981 roku na stałe zajął pozycję lewego obrońcy. Bossis pomógł Nantes zająć pierwsze lub drugie miejsce w każdym sezonie między 1976 a 1981 rokiem. Klub zdobył trzeci tytuł w 1983 roku, kończąc rozgrywki z dziesięciopunktową przewagą nad drugą w tabeli Girondins Bordeaux. W 1985 roku Bossis przeniósł się do ambitnego RC Paris, jednak paryski klub odniósł jedynie skromne sukcesy, mimo ogromnych wydatków na transfery takich graczy jak Enzo Francescoli i Pierre Littbarski. Bossis wrócił do Nantes na jeden ostatni sezon w 1990 roku, występując obok przyszłego reprezentanta Francji Marcela Desailly'ego, po czym zakończył karierę sportową.
W latach 1979 i 1981 Bossis został wybrany Piłkarzem Roku przez magazyn „France Football”.
Bossis reprezentował również kadrę Francji przez dziesięć lat, występując na Mistrzostwach Świata w 1978, 1982 i 1986 roku, przy czym w dwóch ostatnich edycjach turnieju dotarł do półfinałów. Jest zapamiętany głównie z niewykorzystanego ostatniego rzutu karnego Francji w półfinale Mistrzostw Świata 1982 przeciwko RFN. Przy stanie 4–4 Bossis spudłował, co pozwoliło Horstowi Hrubeschowi zdobyć ostatniego gola i wprowadzić Niemców do finału. Bossis był także ważnym członkiem reprezentacji Francji, która wygrała Mistrzostwa Europy na własnym boisku w 1984 roku. Od 1985 do 1992 roku dzierżył rekord Francji w liczbie występów w kadrze, dopóki inny obrońca, Manuel Amoros, nie ustanowił nowego rekordu, rozgrywając 82 mecze. Posiadał również francuski rekord liczby rozegranych meczów na Mistrzostwach Świata FIFA (15), który został później pobity przez Fabiena Bartheza w 2006 roku.
Młodszy brat Bossisa, Joël, również grał zawodowo w piłkę nożną i dzierży rekord wszystkich czasów w liczbie bramek strzelonych dla Chamois Niortais.
Po przejściu na emeryturę w 1991 roku Bossis krótko zajmował się funkcjami administracyjnymi w piłce nożnej, kierując Centralną Komisją Pucharu Francji (1993–1995), a następnie został dyrektorem sportowym w Saint-Étienne (1996–1997). Później odnalazł się w roli komentatora telewizyjnego, pracując najpierw dla TPS, potem dla Orange Sport, a od 2014 roku dla BeIn Sport.
Co sądzisz o (Maxime Bossis)?
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
