(Jean-Pierre Chevènement) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Jean-Pierre Chevènement (ur. 9 marca 1939 r.) to francuski polityk, który w latach 80. i 90. pełnił funkcje ministerialne; najbardziej znany jest z kandydowania w wyborach prezydenckich we Francji w 2002 roku. Po sprawowaniu funkcji burmistrza Belfort został w 2008 roku wybrany do Senatu z okręgu Territoire de Belfort. Jako współzałożyciel Partii Socjalistycznej (PS) oraz założyciel Ruchu Republikańskiego i Obywatelskiego (MRC) jest znaczącą postacią francuskiej lewicy.
Rodzina Chevènement wywodzi się ze Szwajcarii, a ich pierwotne nazwisko, Schwennemann, zostało zgallicyzowane na Chevènement w XVIII wieku. Urodził się w Belfort w pobliżu granicy ze Szwajcarią, mówi po niemiecku i studiował w Wiedniu.
Specyficzny, lewicowy nacjonalizm Chevènementa doprowadził do porównań z zmarłym brytyjskim politykiem Peterem Shore'em. Swoje eurosceptyczne i gaullistyczne stanowisko określa jako „republikańskie”. W latach 1983–2008 był burmistrzem Belfort, a od 1973 do 2002 roku posłem do Zgromadzenia Narodowego.
Przystąpił do Francuskiej Sekcji Międzynarodówki Robotniczej (SFIO) i założył Centrum Socjalistycznych Studiów, Badań i Edukacji (Centre d'études, de recherche et d'éducation socialistes lub CERES). Organizacja ta stanowiła lewe skrzydło partii i promowała sojusz z Francuską Partią Komunistyczną.
W 1969 roku SFIO została zastąpiona przez Partię Socjalistyczną (Parti socialiste lub PS). Dwa lata później CERES poparło przejęcie partii przez François Mitterranda. Organizacja ta odegrała główną rolę w opracowaniu socjalistycznego planu zwycięstwa w wyborach z 1981 roku.
Chevènement był ministrem badań i przemysłu od 1981 do 1983 roku, kiedy to podał się do dymisji po raz pierwszy z trzech w swojej karierze. Nie zgodził się ze zmianą polityki gospodarczej wprowadzoną przez prezydenta Mitterranda w celu pozostania w Europejskim Systemie Walutowym. Stwierdził wówczas, że „minister musi trzymać język za zębami; jeśli chce go otworzyć, podaje się do dymisji”. Powrócił jednak do rządu jako minister edukacji narodowej w latach 1984–1986.
Mianowany ministrem obrony w 1988 roku, sprawował ten urząd do 1991 roku, kiedy ustąpił z powodu sprzeciwu wobec wojny w Zatoce Perskiej. Następnie sprzeciwił się traktatowi z Maastricht – kwestii, w której Mitterrand i PS prowadzili kampanię na „tak”. W 1993 roku opuścił PS i założył nową partię polityczną: Ruch Obywatelski (Mouvement des citoyens lub MDC).
Chevènement i MDC uczestniczyli w tworzeniu koalicji Lewicy Pluralistycznej. Po jej zwycięstwie w wyborach legislacyjnych w 1997 roku został ministrem spraw wewnętrznych w rządzie Lionela Jospina. 2 września 1998 roku Chevènement przeszedł operację pęcherzyka żółciowego. Następnie wystąpiła u niego silna reakcja alergiczna na środek znieczulający, co spowodowało zapadnięcie w śpiączkę na 8 dni. Zaczął wracać do zdrowia, opuszczając szpital 22 października, jednak przez kolejne cztery miesiące nie mógł pracować w ministerstwie. W wyniku tego zdarzenia zyskał przydomek „cud republiki”.
Po raz trzeci Chevènement podał się do dymisji z rządu w 2000 roku z powodu sprzeciwu wobec przyznania większej autonomii Korsyce oraz w celu przygotowania swojej kandydatury do wyborów prezydenckich w 2002 roku. ...