(Jean-Marie Lustiger)

Aron Jean-Marie Lustiger (17 września 1926 – 5 sierpnia 2007) był francuskim kardynałem Kościoła rzymskokatolickiego. Od 1981 roku do czasu swojej rezygnacji w 2005 roku sprawował urząd arcybiskupa Paryża. W 1983 roku został mianowany kardynałem przez papieża Jana Pawła II. Jego życie zostało przedstawione w filmie z 2013 roku pt. „Le métis de Dieu” (Kardynał Żyd).

Lustiger urodził się w Paryżu jako Aron Lustiger w żydowskiej rodzinie. Jego rodzice, Charles i Gisèle Lustiger, byli Żydami aszkenazyjskimi z Będzina w Polsce, którzy opuścili Polskę około czasu I wojny światowej. Ojciec Lustigera prowadził sklep z wyrobami pończoszniczymi. Aron Lustiger uczył się w Lycée Montaigne w Paryżu, gdzie po raz pierwszy zetknął się z antysemityzmem. Podczas wizyty w Niemczech w 1937 roku gościła go antynazistowska rodzina protestancka, której dzieci zostały zmuszone do wstąpienia do Hitlerjugend.

Gdzieś między dziesiątym a dwunastym rokiem życia Lustiger natknął się na protestancką Biblię i poczuł do niej niewytłumaczalny pociąg. Po wybuchu II wojny światowej we wrześniu 1939 roku rodzina przeprowadziła się do Orleanu.

W marcu 1940 roku, podczas Wielkiego Tygodnia, 13-letni Lustiger postanowił przejść na rzymski katolicyzm. 21 sierpnia został ochrzczony jako Aron Jean-Marie przez biskupa Orleanu, Jules-Marie-Victora Courcoux. Jego siostra przeszła na katolicyzm później. W październiku 1940 roku rząd Vichy uchwalił pierwszą z wielu ustaw antysemickich, które narzucały coraz surowsze warunki Żydom w strefie nieokupowanej.

Lustiger wraz z ojcem i siostrą szukali schronienia na nieokupowanym południu Francji, podczas gdy jego matka wróciła do Paryża, aby prowadzić rodzinną firmę. We wrześniu 1942 roku matka została deportowana do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie została zamordowana w następnym roku. Ocalali członkowie rodziny powrócili do Paryża pod koniec wojny. Ojciec Lustigera bezskutecznie próbował unieważnić chrzest syna, szukając pomocy nawet u naczelnego rabina Paryża.

W 1946 roku Lustiger ukończył studia literatury na Sorbonie. Wstąpił do seminarium ojców karmelitów w Paryżu, a później do Institut Catholique de Paris. Po raz pierwszy odwiedził Izrael w 1951 roku. 17 kwietnia 1954 roku został wyświęcony na księdza przez biskupa Émile-Arsène'a Blancheta, rektora Institut Catholique. Od 1954 do 1959 roku był kapelanem na Sorbonie.

Przez następne dziesięć lat był dyrektorem Centrum Richelieu, które kształci kapelanów akademickich i doradza nauczycielom świeckim oraz studentom „grandes écoles” i szkół wyższych, takich jak ÉNS-Fontenay-Saint-Cloud czy Ecole des Chartes.

Od 1969 do 1979 roku Lustiger był wikariuszem parafii Sainte-Jeanne-de-Chantal w zamożnej 16. dzielnicy Paryża. Jego wikariuszem był André Vingt-Trois, który lata później zastąpił go na stanowisku arcybiskupa Paryża.

10 listopada 1979 roku, po 15-miesięcznej wakacie, Lustiger został mianowany przez papieża Jana Pawła II biskupem Orleanu. Jan Paweł II został poinformowany o tym przez kardynała Paolo Bertoli, który był niezadowolony z nowego ilustrowanego katechizmu dla francuskiej młodzieży miejskiej („Pierres vivantes”) i pozostawał w złych relacjach z większością francuskiego duchowieństwa. ...