Jacques Attali (Jacques Attali)

Jacques Attali (Jacques Attali) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The New Watchdogs» (2012), «Les nouveaux chiens de garde» (2012), «Les Guignols, les 10 premières années» (1999), «Les Guignols, les 10 premières années» (1999), «Les Guignols, les 10 premières années» (1999),

Jacques José Mardoché Attali (ur. 1 listopada 1943) jest francuskim teoretykiem ekonomii i socjologii, pisarzem, doradcą politycznym oraz wysokim urzędnikiem państwowym.

Będąc niezwykle płodnym autorem, Attali opublikował 86 książek w ciągu 54 lat, między 1969 a 2023 rokiem.

W latach 1981–1991 Attali pełnił funkcję doradcy prezydenta François Mitterranda, a w latach 1991–1993 był pierwszym szefem Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju. W 1997 roku, na prośbę ministra edukacji Claude'a Allègre'a, zaproponował reformę systemu stopni naukowych w szkolnictwie wyższym. W latach 2008–2010, za prezydentury Nicolasa Sarkozy’ego, kierował rządowym komitetem ds. stymulowania wzrostu gospodarczego Francji.

Attali był współzałożycielem europejskiego programu EUREKA, poświęconego rozwojowi nowych technologii. Założył również organizację non-profit PlaNet Finance, obecnie nazywaną Positive Planet, oraz kieruje Attali & Associates (A&A), międzynarodową firmą konsultingową specjalizującą się w strategii, finansach korporacyjnych i kapitale wysokiego ryzyka (venture capital). Interesując się sztuką, został mianowany członkiem rady nadzorczej Musée d’Orsay. Opublikował ponad pięćdziesiąt książek, w tym „Verbatim” (1981), „Noise: The Political Economy of Music” (1985), „Labyrinth in Culture and Society: Pathways to Wisdom” (1999) oraz „Krótka historia przyszłości” (2006).

W 2009 roku magazyn Foreign Policy uznał go za jednego ze stu najważniejszych „globalnych myślicieli” na świecie.

Jacques Attali urodził się 1 listopada 1943 roku w Algierze (Algieria) w rodzinie żydowskiej, wraz z bratem bliźniakiem Bernardem Attali. Jego ojciec, Simon Attali, był autodydaktą, który odniósł sukces w branży perfumeryjnej (sklep „Bib et Bab”) w Algierze. 27 stycznia 1943 roku poślubił Fernande Abécassis. 11 lutego 1954 roku jego matka urodziła córkę, Fabienne. W 1956 roku, dwa lata po wybuchu wojny o niepodległość Algierii (1954–1962), ojciec zdecydował się przenieść z rodziną do Paryża.

Jacques i Bernard studiowali w Lycée Janson-de-Sailly w 16. dzielnicy, gdzie poznali Jean-Louis Bianco i Laurent Fabius. W 1966 roku Jacques ukończył École polytechnique (jako najlepszy student rocznika 1963). Ukończył również École des mines, Sciences Po oraz École nationale d'administration (zajmując trzecie miejsce w roczniku 1970).

W 1968 roku, podczas stażu w prefekturze francuskiego departamentu (Nièvre), po raz drugi spotkał się z François Mitterrandem, ówczesnym prezydentem departamentu, którego widział po raz pierwszy trzy lata wcześniej.

W 1972 roku Attali uzyskał stopień doktora ekonomii na Uniwersytecie Paris Dauphine na podstawie rozprawy napisanej pod kierunkiem Alaina Cotty. W skład komisji doktorskiej wchodził m.in. Michel Serres.

W 1970 roku, mając 27 lat, został członkiem Rady Stanu. W 1972 roku, w wieku 29 lat, opublikował dwie pierwsze książki: „Analyse économique de la vie politique” oraz „Modèles politiques”, za które otrzymał nagrodę Akademii Nauk.

Jacques Attali wykładał ekonomię w latach 1968–1985 na Uniwersytecie Paris Dauphine, w École polytechnique oraz w École des Ponts et chaussées. ...

Źródło: Artykuł „Jacques Attali” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła Jacques Attali (Jacques Attali)

Cała filmografia Jacques Attali (Jacques Attali)