Jeanne-Marie Sens (Jeanne-Marie Sens)

Jeanne-Marie Sens (ur. 8 grudnia 1937 roku w Paryżu) to francuska piosenkarka, autorka tekstów, pisarka i redaktorka.

Jeanne-Marie Sens zaczęła nagrywać na początku lat 70., m.in. interpretując w 1972 roku utwór Gianiego Esposito „Les Clowns”, wydany w roku następnym przez wytwórnię Warner. Jej inspiracje bywają melancholijne, poetyckie i buntownicze w obliczu coraz bardziej odhumanizowanego świata. W 1973 roku sukces i rozgłos przyniosła jej piosenka protestu „En plein cœur”, do której tekstu muzykę skomponował Jean-Pierre Pouret. Kolejny rok przyniósł kolejny hit – proroczy i smutny portret dziecka zamkniętego w mieście: „L’Enfant du 92e”, do którego współautorką tekstu była Lowery, a muzykę napisał belgijski piosenkarz i interpretator Pierre Rapsat.

Jeanne-Marie Sens sprawia wrażenie osoby wolącej żyć w świecie wyobraźni i fantazji, piękniejszym niż rzeczywistość, co zdają się potwierdzać liczne płyty skierowane do dzieci. Największy sukces popularny przyniósł jej utwór z albumu z piosenkami dla dzieci „Chansons pour de vrai, Volume 2” (1977) pt. „Tant et tant de temps” (Tyle i tyle czasu), z muzyką Jean-Pierre’a Castelaina. Od tego momentu współpracowała ona niemal wyłącznie z tym kompozytorem. Mimo udanej i utalentowanej współpracy jej popularność zaczęła jednak spadać.

W 1981 roku podpisała apel o akceptację homoseksualizmu „Il a la tête d’un poète” oraz poparła petycję stworzoną w tym samym roku przez Jean-Pierre’a Castelaina przed nadchodzącymi wyborami prezydenckimi – „Je donnerai ma voix” z tekstem Maxime’a Piolota. Po tym czasie przestała wydawać albumy. Jej dwie ostatnie płyty 45 RPM zawierają ostatnie piękne dzieła duetu Sens-Castelain: „Au jardin un dimanche” (1983) oraz „Jalousie” i „Donne-moi ton sourire” (1984).

Na początku lat 90. wraz z Hubertem Tonką założyła wydawnictwo Sens & Tonka.

Źródło: Artykuł „Jeanne-Marie Sens” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.