(Bernard Ringeissen)

Bernard Ringeissen (ur. 15 maja 1934) jest francuskim pianistą klasycznym.

Urodził się w Paryżu w 1934 roku. Jego pierwszym nauczycielem, gdy miał 7 lat, był Georges de Lausnay. W 1947 roku, w wieku 12 lat, dostał się do Conservatoire National Supérieur de Musique, a w wieku szesnastu lat zdobył Premier Prix. Kontynuował naukę u Marguerite Long i Jacques'a Février. W 1953 roku tymczasowo wycofał się z występów publicznych, aby skupić się na konkursach muzycznych.

W 1954 roku zajął ex aequo drugie miejsce wraz z Sergio Scopellitim w Konkursie im. Alfredo Caselli w Neapolu. W tym samym roku zwyciężył w Międzynarodowym Konkursie Wykonawstwa Muzycznego w Genewie. W 1955 roku zajął czwarte miejsce w V Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie, a następnie ex aequo drugie miejsce wraz z Dimitrim Baszkirowem w Międzynarodowym Konkursie Marguerite Long-Jacques Thibaud (w tym roku nie przyznano pierwszej nagrody). W 1962 roku zdobył pierwszą nagrodę w Międzynarodowym Konkursie w Rio de Janeiro oraz specjalną nagrodę Villa-Lobos za interpretację muzyki brazylijskiej.

Występował w wielu krajach i zasiadał w jury licznych konkursów. Prowadzi działalność pedagogiczną w Rueil-Malmaison oraz prowadzi klasy mistrzowskie w Mozarteum w Salzburgu i podczas Międzynarodowego Seminarium Letniego w Weimarze.

Wśród jego nagrań znajdują się kompletne utwory fortepianowe Camille'a Saint-Saënsa i Igora Strawińskiego oraz wiele dzieł Charlesa-Valentina Alkana, Fryderyka Chopina, Claude'a Debussy'ego (z Noëlem Lee) oraz rosyjskich mistrzów. Nagrał również Koncert d-moll na dwa fortepiany i orkiestrę Poulenca, wspólnie z Gabrielem Tacchino i Orkiestrą Filharmoniczną Monte Carlo pod dyrekcją Georges'a Prêtre'a.

Źródło: Artykuł „Bernard Ringeissen” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.