(Yvonne Loriod)

Yvonne Louise Georgette Loriod-Messiaen (20 stycznia 1924 – 17 maja 2010) była francuską pianistką, pedagoginią i kompozytorką oraz drugą żoną kompozytora Oliviera Messiaena. Jej siostrą była Jeanne Loriod, wirtuozka fal Martenota.

Loriod urodziła się w Houilles w departamencie Yvelines jako córka Gastona i Simone Loriod. Pierwsze lekcje pianina pobierała u swojej chrzestnej, a później studiowała w Konserwatorium Paryskim, stając się jedną z najzdolniejszych uczennic Oliviera Messiaena. Studiowała również u Isidora Philippa, Lazare’a Lévy’ego, a następnie Marcela Ciampiego. Z czasem stała się uznaną w całym kraju artystką nagraniową i pianistką koncertową; od lat 40. XX wieku wykonywała premiery większości utworów Messiaena na fortepian. Messiaen twierdził, że pisząc na ten instrument, mógł pozwolić sobie na „największe ekscentryzmy”, wiedząc, że Loriod zdoła je opanować. Zarówno ona, jak i jej siostra Jeanne, często występowały jako solistki w jego Symfonii Turangalîla. Loriod opracowała również instrumentację części ostatniego dzieła orkiestrowego Messiaena, Concert à quatre.

W 1945 roku Loriod wykonała francuską premierę II Koncertu fortepianowego Béli Bartóka, którego nauczyła się w zaledwie osiem dni.

W 1961 roku Loriod poślubiła Oliviera Messiaena po śmierci jego pierwszej żony, Claire Delbos, która przez długi czas przebywała w zakładzie opiekuńczym. Loriod jest powszechnie uważana za najważniejszą interpretatorkę utworów fortepianowych Messiaena. W późniejszych latach ona i Messiaen byli mentorami pianisty Pierre-Laurenta Aimarda, który od tego czasu stał się wielkim propagatorem twórczości Messiaena.

Olivier Messiaen zmarł w kwietniu 1992 roku w Saint-Denis. Loriod przeżyła go o 18 lat; zmarła 17 maja 2010 roku w Saint-Denis w Paryżu w wieku 86 lat. Pozostawiła po sobie drugą siostrę, Jacqueline Loriod, oraz pasierba, Pascala Messiaena.