(Albert Ollivier)

Albert Ollivier (1915-1964) był francuskim historykiem, pisarzem, dziennikarzem, politykiem i członkiem ruchu oporu. Urodził się 1 marca 1915 roku w Paryżu, w którym zmarł 18 lipca 1964 roku.

Po studiach prawniczych i literaturoznawczych na Sorbonie, a następnie naukach politycznych, Albert Ollivier zaczął pisać dla „Nouvelle Revue française”. W 1937 roku został sekretarzem Gastona Gallimarda. Poborowy w 1939 roku, później został dziennikarzem radiowym u boku Claude'a Roya, lecz wkrótce opuścił radio Vichy, aby dołączyć do szeregów francuskiego ruchu oporu. Podczas okupacji współpracował z „Combat”, konspiracyjną gazetą oporu, i uczestniczył w radiowym ruchu oporu wraz z Maurice'em Bourdetem i Pierre'em Schaefferem, przygotowując z tym zespołem dziennikarzy audycje dla przyszłego „radio libre” (wolnego radia) w półsekretnym paryskim studiu. Pozostał w przyjaźni z André Malraux i Albertem Camusem oraz uległ charyzmie Charles'a de Gaulle'a.

Redaktor „Combat” wraz z Camusem podczas wyzwolenia w 1944 roku (zrezygnował z tej funkcji w 1945 roku), Ollivier został członkiem pierwszego komitetu redakcyjnego „Les Temps modernes”, czasopisma stworzonego przez Jean-Paula Sartre'a.

Źródło: Artykuł „Albert Ollivier” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.