(Raymond Trouard)
Fabryka
Aktor (1),
Data urodzenia
1916-08-09
(Raymond Trouard) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Raymond Trouard (9 sierpnia 1916 – 17 grudnia 2008) był francuskim pianistą klasycznym.
Urodzony w Étampes, w Konserwatorium Paryskim uczył się pod kierunkiem André Blocha, Josepha Morpaina, Victora Stauba, Emila von Sauera, Marcela Dupré, Paula Dukasa, Philippe’a Gauberta i Bruno Waltera. Wśród jego kolegów z klasy byli Maurice Baquet, Henri Betti, Paul Bonneau, Léo Chauliac, Henri Dutilleux, Louiguy i Pierre Spiers. W 1933 roku zdobył pierwszą nagrodę z gry na pianinie, a w 1937 roku drugą nagrodę z dyrygowania. Doskonalił swoje studia muzyczne u Yvesa Nata, Siergieja Rachmaninowa, Manuela Infante oraz Maurice'a Ravela.
Trouard zagrał swój pierwszy recital pianistyczny w 1935 roku. W 1939 roku zdobył pierwszą nagrodę Grand Prix Louis Diémer. Był to początek wielkiej międzynarodowej kariery, która zaprowadziła go na cały świat: oczywiście do Francji, ale także do całej Europy. Występował również w Ameryce Południowej i Północnej. Grał recitale oraz z orkiestrami pod batutą najwybitniejszych dyrygentów: Philippe’a Gauberta, Pierre’a Monteux, Eugène’a Bigota, André Cluytens, Pierre’a Dervaux, Richarda Becka i Carla Schurichta. Jego repertuar był ogromny, od Bacha po Dutilleux. Wybitnie interpretował utwory Liszta, przejmując jego technikę i ducha dzięki relacji z Emilem von Sauerem.
Trouard był jednym z wielkich interpretatorów Fryderyka Chopina. Na płycie zaprezentował referencyjną wersję 14 walców. Nagrał liczne albumy dla wytwórni Odeon, a później CBS i EMI. Nagrania te zostały zremasterowane i wydane ponownie (w maju 2008 roku) przez firmę Sony w formie 11-płytowego zestawu zatytułowanego „Raymond Trouard: Une vie pour le piano”.
W 1953 roku wystąpił w krótkometrażowym filmie „Trois hommes et un piano” w reżyserii André Berthomieu, w którym zagrał trzy utwory muzyki klasycznej oraz utwór „C'est si bon” wraz z Henri Betti i Léo Chauliac.
Trouard miał wielu uczniów, m.in. Michela Dalberto, Jean-Gabriela Ferlana, Erica Ferrera i Marc-Henri Lamande, w Konserwatorium Paryskim, gdzie wykładał od 1969 do 1985 roku.
Trouard zmarł w Paryżu w wieku 92 lat.
Urodzony w Étampes, w Konserwatorium Paryskim uczył się pod kierunkiem André Blocha, Josepha Morpaina, Victora Stauba, Emila von Sauera, Marcela Dupré, Paula Dukasa, Philippe’a Gauberta i Bruno Waltera. Wśród jego kolegów z klasy byli Maurice Baquet, Henri Betti, Paul Bonneau, Léo Chauliac, Henri Dutilleux, Louiguy i Pierre Spiers. W 1933 roku zdobył pierwszą nagrodę z gry na pianinie, a w 1937 roku drugą nagrodę z dyrygowania. Doskonalił swoje studia muzyczne u Yvesa Nata, Siergieja Rachmaninowa, Manuela Infante oraz Maurice'a Ravela.
Trouard zagrał swój pierwszy recital pianistyczny w 1935 roku. W 1939 roku zdobył pierwszą nagrodę Grand Prix Louis Diémer. Był to początek wielkiej międzynarodowej kariery, która zaprowadziła go na cały świat: oczywiście do Francji, ale także do całej Europy. Występował również w Ameryce Południowej i Północnej. Grał recitale oraz z orkiestrami pod batutą najwybitniejszych dyrygentów: Philippe’a Gauberta, Pierre’a Monteux, Eugène’a Bigota, André Cluytens, Pierre’a Dervaux, Richarda Becka i Carla Schurichta. Jego repertuar był ogromny, od Bacha po Dutilleux. Wybitnie interpretował utwory Liszta, przejmując jego technikę i ducha dzięki relacji z Emilem von Sauerem.
Trouard był jednym z wielkich interpretatorów Fryderyka Chopina. Na płycie zaprezentował referencyjną wersję 14 walców. Nagrał liczne albumy dla wytwórni Odeon, a później CBS i EMI. Nagrania te zostały zremasterowane i wydane ponownie (w maju 2008 roku) przez firmę Sony w formie 11-płytowego zestawu zatytułowanego „Raymond Trouard: Une vie pour le piano”.
W 1953 roku wystąpił w krótkometrażowym filmie „Trois hommes et un piano” w reżyserii André Berthomieu, w którym zagrał trzy utwory muzyki klasycznej oraz utwór „C'est si bon” wraz z Henri Betti i Léo Chauliac.
Trouard miał wielu uczniów, m.in. Michela Dalberto, Jean-Gabriela Ferlana, Erica Ferrera i Marc-Henri Lamande, w Konserwatorium Paryskim, gdzie wykładał od 1969 do 1985 roku.
Trouard zmarł w Paryżu w wieku 92 lat.
Którą rolę (Raymond Trouard) zapamiętałeś?
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
