(Henri Caillavet)

Henri Caillavet (2 czerwca 1914 – 27 lutego 2013) był francuskim politykiem, najbardziej aktywnym w latach powojennych 1946–1958, kiedy to w czasie Czwartej Republiki był członkiem Zgromadzenia Narodowego, a w latach 1967–1985 pełnił funkcję senatora.

Urodzony w Agen w departamencie Lot-i-Garonne, z wykształcenia prawnik, Caillavet był znany we Francji jako wieloletni strażnik swobód obywatelskich. Proponował projekty ustaw dotyczące praw osób homoseksualnych, aborcji, kwestii osób transpłciowych, rozwodów za porozumieniem stron, eutanazji oraz transplantacji organów.

W styczniu 1953 roku w rządzie René Mayera powierzono mu teczkę ministra zamorskich terytoriów Francji, a w 1954 roku w rządzie Pierre’a Mendèsa France’a został ministrem marynarki wojennej. W 1958 roku sprzeciwił się generałowi Charlesowi de Gaulle’owi, głosując przeciwko jego inwestyturze oraz przeciwko nowej konstytucji.

Następnie opuścił Lot-i-Garonne i w latach 1959–1983 pełnił funkcję burmistrza Bourisp w departamencie Hautes-Pyrénées. Startował w wyborach senackich w Lot-i-Garonne, w których zwyciężył w czerwcu 1967 roku. Jako senator w latach 1967–1983 łączył ten urząd z funkcją posła do Parlamentu Europejskiego w latach 1979–1984. W 1983 roku utracił mandat na rzecz senatora Jeana François-Ponceta. Pomógł jednak zainicjować szereg przedsięwzięć, takich jak utworzenie CNIL (Krajowej Komisji ds. Informatyki i Wolności) oraz think tanku Voltaire Network; w ramach tych działań przewodniczył komisji ds. przejrzystości i pluralizmu prasy (czerwiec 1985).

Wielokrotnie sprawował funkcję prezesa Stowarzyszenia na rzecz Prawa do Godnej Śmierci (ADMD), z którego ustąpił 23 czerwca 2007 roku.

Caillavet zmarł w Bourisp 27 lutego 2013 roku w wieku 99 lat.