(Jean-François Paillard) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Jean-François Paillard (12 kwietnia 1928 – 15 kwietnia 2013) był francuskim dyrygentem.
Urodził się w Vitry-le-François, a wykształcenie muzyczne zdobył w Konserwatorium Paryskim, gdzie zdobył pierwszą nagrodę z historii muzyki, oraz w Mozarteum w Salzburgu.
Uzyskał również stopień naukowy z matematyki na Sorbonie.
W 1953 roku założył zespół instrumentalny Jean-Marie Leclair, który w 1959 roku przekształcił się w Orchestre de Chambre Jean-François Paillard. Zespół nagrał dla wytwórni Erato Records znaczną część repertuaru barokowego i koncertował w Europie oraz Stanach Zjednoczonych. Współpracował również z wieloma czołowymi francuskimi instrumentalistami, w tym z Maurice'em André, Jean-Pierre'em Rampalem, Pierre'em Pierlotem, Lily Laskine, Jacques'em Lancelotem i Michelem Arrignonem.
Nagranie „Kanonu i gigu na 3 skrzypce i basso continuo” Johanna Pachelbla, dokonane przez orkiestrę w 1968 roku i powszechnie znane jako Kanon Pachelbla, niemal w pojedynkę wyprowadziło ten utwór z zapomnienia, przynosząc mu wielką sławę. Nagranie zostało zrealizowane w stylu bardziej romantycznym, w znacznie wolniejszym tempie niż grano wcześniej, i zawierało dopisane przez Paillarda partie obligato, które obecnie są ściśle kojarzone z tym utworem. Zostało ono wydane na albumie wytwórni Erato Records, a w 1968 roku znalazło się również na szeroko rozpowszechnionej płycie wydanej przez wysyłkową wytwórnię Musical Heritage Society. Nagranie zaczęło budzić znaczące zainteresowanie w Stanach Zjednoczonych, szczególnie w San Francisco, na początku lat 70. Pod koniec lat 70. różne interpretacje tego utworu, w tym wersja samego Paillarda, zajmowały czołowe miejsca na listach przebojów muzyki klasycznej w USA. Nagranie Orkiestry Kameralnej Paillarda pojawiło się również w ścieżce dźwiękowej do filmu „Zwyczajni ludzie” z 1980 roku.
Paillard wydał 307 nagrań.
Często występował także jako dyrygent gościnny w innych orkiestrach i prowadził działalność autorską. Redagował serię Archives de la Musique Instrumentale, a w 1960 roku opublikował dzieło La musique française classique.
Zmarł 15 kwietnia 2013 roku, trzy dni po swoich 85. urodzinach.