(Attilio Labis)

Attilio Labis (ur. 1936) to francuski tancerz baletowy i pedagog. Szkolenie rozpoczął w Operze Paryskiej w wieku dziewięciu lat, stopniowo awansując w hierarchii szkoły. W 1952 roku został przyjęty do corps de ballet Baletu Opery Paryskiej, jednak w 1958 roku musiał wstąpić do wojska. Po zakończeniu służby wrócił i po zaledwie jednym tygodniu treningów pomyślnie przeszedł przesłuchanie na stanowisko „Premier Danseur” (pierwszego solisty). Około rok później został awansowany na „Danseur Étoile” (tancerza gwiazdę), gdy André Malraux zobaczył go w „Pas de Dieux” w choreografii Gene'a Kelly'ego i zarekomendował ten awans. Występował jako Danseur Étoile w Balecie Opery Paryskiej od 1960 do 1972 roku, a następnie pracował w zespole jako nauczyciel baletu aż do przejścia na emeryturę.

Uważa się, że wprowadził on wiele innowacji technicznych do szkoły francuskiej, w tym bardziej akrobatyczne kroki w solach i duetach oraz podniesienie stopy w piruetach z dawnej pozycji „à la cheville” (na wysokość kostki) do pozycji „retiré au genou” (na wysokość kolana).

Często występował z żoną, „Étoile” Christine Vlassi, a także z innymi „Étoiles”, takimi jak Margot Fonteyn i Claude Bessy.

Stworzył rolę Zygfryda w inscenizacji „Jeziora łabędziego” Vladimira Bourmeistera w Balecie Opery Paryskiej.

Labis pojawił się w kilku filmach i serialach telewizyjnych, m.in. w „L'Âge en fleur” (1975), „Le Spectre de la danse” (1986) oraz „Les Cahiers retrouvés de Nina Vyroubova”.