Julie Harris (Julie Harris) - znana z pracy przy takich projektach: «East of Eden» (1955), «Na wschód od Edenu» (1955), «Reflections in a Golden Eye» (1967), «W zwierciadle złotego oka» (1967), «Gorillas in the Mist» (1988),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Julia Ann Harris (2 grudnia 1925 – 24 sierpnia 2013) była amerykańską aktorką. Słynąca z ról w sztukach klasycznych i współczesnych, otrzymała pięć nagród Tony w kategorii Najlepsza Aktorka w Sztuce.
Harris zadebiutowała na Broadwayu w 1945 roku, wbrew woli matki, która chciała, aby córka została debiutantką z wyższych sfer. Harris zyskała uznanie za rolę wyobcowanej 12-letniej dziewczynki w sztuce „Członek wesela” z 1950 roku; rolę tę powtórzyła w filmie o tym samym tytule z 1952 roku, za co została nominowana do Oscara w kategorii Najlepsza Aktorka. W 1951 roku zaprezentowała swoją wszechstronność jako Sally Bowles w oryginalnej produkcji „Jestem aparatem”, za którą otrzymała swoją pierwszą nagrodę Tony. Później wystąpiła w filmowej wersji z 1955 roku.
Harris wystąpiła w cenionych filmach, m.in. w „Nawiedzonym domu” (1963) oraz „Odbiciach w złotym oku” (1967), gdzie grała u boku Marlona Brando. Jako aktorka metody otrzymała nagrody Tony za role w sztukach „Skowronek” (1956), „Czterdzieści karatów” (1969), „Ostatnie dni pani Lincoln” (1973) oraz „Piękność z Amherst” (1977). Była również laureatką nagrody Grammy oraz trzykrotną laureatką nagrody Emmy.
W 1979 roku Harris została wprowadzona do American Theatre Hall of Fame, w 1994 roku otrzymała Narodowy Medal Sztuki, a w 2002 roku specjalną nagrodę Tony za całokształt twórczości.
Opis powyższy pochodzi z artykułu Julie Harris w Wikipedii, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.