(Jean-Claude Borelly)

Jean-Claude Borelly jest francuskim trębaczem i kompozytorem.

W wieku siedmiu lat zapalił się do gry na trąbce po tym, jak odkrył w telewizji Louisa Armstronga. Poznał wybitnego trębacza z Opery Paryskiej, który poruszony jego fascynacją instrumentem, wprowadził go w świat trąbki i wspierał go przez cały okres studiów w Konserwatorium oraz w École Normale de Musique.

W wieku czternastu lat Borelly uczęszczał na lekcje gry na trąbce w szkole muzycznej w Paryżu. Gdy skończył osiemnaście lat, pragnąc dzielić się swoją pasją, zaczął uczyć gry na trąbce początkujących uczniów w szkole muzycznej.

W latach 70. Borelly zafascynował się rytm and bluesem. Był nim tak bardzo zauroczony, że nie wahał się porzucić studiów klasycznych i zacząć grać w zespołach.

Rok 1975 był punktem zwrotnym w życiu Borelly’ego. Nagranie utworu „Dolannes Melodie” (motywu przewodniego z filmu „Un linceul n'a pas de poches”) miało odmienić jego przyszłość. Płyta ta szybko dotarła na pierwsze miejsce list przebojów w większości krajów europejskich – najpierw we Francji, Szwajcarii i Belgii, a następnie w Niemczech, Austrii i Holandii; poza Europą utwór zajął pierwsze miejsce na listach w Meksyku, a później w Japonii. Sprzedano ponad milion egzemplarzy, a artysta otrzymał złotą płytę.

Dzięki „Dolannes Melodie” Borelly zdołał wprowadzić własny, nowoczesny styl gry na trąbce. Wspólnie z Paulem de Senneville'em i Olivierem Toussaintem (swoimi kompozytorami i producentami) wypracował melodyjny i romantyczny styl muzyczny.

W 1995 roku zdecydował się na przeprowadzkę do Las Vegas, gdzie zagrał kilka koncertów. W 2000 roku powrócił do Francji, a trzy lata później skomponował i nagrał album „The Sound of Lac d'Amour”.

Od czerwca 2006 roku jego trasy koncertowe koncentrują się na występach w kościołach i katedrach, podczas których towarzyszą mu muzycy oraz śpiewacy.

Źródło: Artykuł „Jean-Claude Borelly” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.