(Patrick Roy)

(Patrick Roy) - znany z pracy przy tego typu projektach: «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022), «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022),

Patrick Boyard, znany jako Patrick Roy (17 kwietnia 1952 – 18 lutego 1993) był francuskim prezenterem radiowym i telewizyjnym.

W 1976 roku Patrick Roy ukończył École Française d'Attachés de Presse. W latach 1977–1992 prowadził w RMC programy radiowe Vanille Fraise, Passé-Présent, Destination bonheur i Bienvenue à bord.

W międzyczasie w 1982 roku pojawił się w programie telewizyjnym Les Fugues à Fugain prowadzonym przez Michela Fugaina na TF1 oraz w Cadence 3 na FR3 z Guyem Luxem.

Dołączył do TF1 w 1987 roku. Okazjonalnie zastępował Érica Galliano w Les Grandes Oreilles i prowadził program L'Affaire est dans le sac od października 1987 do czerwca 1988 roku. Zyskał dużą popularność prowadząc na tym samym kanale Le Juste Prix (francuska wersja The Price Is Right) od lipca 1988 do listopada 1992 roku oraz Une famille en or (francuska wersja Family Feud) od lipca 1990 do października 1992 roku.

W latach 1990–1992 prowadził wspólnie z Philippe'em Risolim i Christianem Morinem program rozrywkowy Succès fous, w którym gościnnie występowali liczni znani zespoły i piosenkarze. Latem 1991 roku prowadził wspólnie z Philippe'em Risolim i Guyem Luxem program Intervilles (francuska wersja It's a Knockout).

W 1992 roku, podczas transmisji programu Une famille en or, padł ofiarą żartu zorganizowanego przez Patricka Sébastiena przebranego za uczestnika, który zmylił go i oszukał podczas gry. Jest wśród celebrytów (szczególnie prezenterów TF1), którzy dali się oszukać Patrickowi Sébastienowi w programie Le Grand Bluff wyemitowanym 26 grudnia 1992 roku.

W październiku 1992 roku u Patricka Roya zdiagnozowano raka i został hospitalizowany. Philippe Risoli zastąpił go w prowadzeniu Le Juste Prix 10 listopada tego roku.

Zmarł 18 lutego 1993 roku na raka kości w Villejuif w Val-de-Marne. Jako bardzo popularny prezenter, hołd oddany mu przez TF1 podczas Journal de 20 heures ustanowił rekordową oglądalność w tym roku. Stacja również wyemitowała wszystkie odcinki programu rozrywkowego Succès fous latem 1993 roku.

Został pochowany w Saint-Benoît w departamencie Vienne, gdzie mieszkają jego rodzice.

Na pamiątkę swojego dziecka jego rodzice wydali książkę zatytułowaną Patrick Roy, écrit par Colette et Pierre Boyard, z przedmową Jeana-Pierre'a Foucaulta.

Źródło: Artykuł "Patrick Roy (TV presenter)" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła (Patrick Roy)

Cała filmografia (Patrick Roy)