(Guy Forget)

Guy Forget (ur. 4 stycznia 1965) jest francuskim administratorem tenisa i emerytowanym zawodowym tenisistą. W trakcie swojej kariery pomógł Francji zwyciężyć w Pucharze Davisa w 1991 i 1996 roku. Po zakończeniu kariery zawodniczej pełnił funkcję kapitana reprezentacji Francji w Pucharze Davisa.

Forget po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę świata tenisa jako wybitny junior, zdobywając tytuł juniorów w French Open w 1982 roku. Pod koniec tego samego roku przeszedł w zawodowstwo.

Przełomowym rokiem Forgeta w tourze zawodowym był rok 1986, kiedy dotarł do czwartej rundy Roland Garros (jego najlepszy wynik w turniejach wielkoszlemowych do tamtego momentu) i wygrał swój pierwszy singlowy tytuł na najwyższym poziomie w Tuluzie – mieście, w którym wcześniej zwyciężyli jego ojciec (1966) i dziadek (1946), a on sam triumfował ponownie w 1991 i 1992 roku. Był również częścią francuskiej drużyny, która wygrała World Team Cup. W 1986 roku Forget zdobył także sześć tytułów w grze podwójnej, osiągając w sierpniu tego roku najwyższy w karierze ranking deblowy z 3. miejsca na świecie, a w turnieju ATP Tour World Championships zajął drugie miejsce w parze z Yannickiem Noahem.

W 1987 roku Forget i Yannick Noah zajęli drugie miejsce w grze podwójnej mężczyzn we French Open. W 1990 roku Forget w parze z Jakobem Hlasekiem zdobył tytuł w grze podwójnej w ramach ATP Tour World Championships.

Rok 1991 był najbardziej pamiętnym rokiem w karierze Forgeta. Zdobył wtedy sześć tytułów singlowych, z czego najważniejsze przyszły w turniejach ATP Masters Series w Cincinnati i Paryżu. W obu finałach pokonał Pete’a Samprasa. W marcu tego roku osiągnął swój najwyższy ranking singlowy – 4. miejsce na świecie.

Forget był członkiem francuskiej drużyny, która zwyciężyła w Pucharze Davisa w 1991 roku. W finale Francja zmierzyła się ze Stanami Zjednoczonymi. Forget w parze z Henri Leconte wygrał mecz deblowy, a następnie zwyciężył w decydującym meczu singlowym przeciwko Pete’owi Samprasowi, dzięki czemu Francja niespodziewanie pokonała faworyzowaną drużynę USA 3–1.

Kolejnym znaczącym rokiem w karierze Forgeta był rok 1996. Grając w parze z Jakobem Hlasekiem, ponownie zajął drugie miejsce w grze podwójnej mężczyzn we French Open. Wygrał również swój ostatni w karierze tytuł singlowy w Marsylii. Po raz drugi znalazł się w składzie francuskiej drużyny, która wygrała Puchar Davisa. W finale, w parze z Guillaume’em Raoux, wygrał kluczowy mecz podwójkowy, a Francja pokonała Szwecję 3–2.

Forget reprezentował Francję w Pucharze Davisa przez 12 lat, uzyskując bilans 38–11.

W 1997 roku Forget wycofał się z zawodowego tenisa. W swojej karierze zdobył łącznie 11 tytułów singlowych i 28 tytułów w grze podwójnej na najwyższym poziomie. Jego całkowite zarobki z tytułu nagród pieniężnych wyniosły 5 669 934 USD.

Po zakończeniu kariery zawodniczej Forget pełnił funkcję kapitana reprezentacji Francji w Pucharze Davisa. W latach 1999–2004 był również kapitanem reprezentacji Francji w Pucharze Federacji; jego najlepszym wynikiem był występ Francuzek w 2003 roku (w składzie znalazły się Mary Pierce, Amélie Mauresmo, Émilie Loit i Stéphanie Cohen-Aloro), kiedy to pokonały one USA w finale. Zrezygnował jednak z tej funkcji w 2004 roku, aby skupić się na obowiązkach w Pucharze Davisa, a francuska drużyna przegrała wówczas w finale z Rosją (gdy Marion Bartoli i Émilie Loit uległy Anastasii Myskina i Verze Zvonarewej w ostatnim, decydującym meczu deblowym).

W 2011 roku Międzynarodowa Federacja Tenisowa (ITF) przyznała mu swoje najwyższe wyróżnienie, Nagrodę Philippe'a Chatriera, za wkład w rozwój tenisa.