(Sara Gubara)

(Sara Gubara) - Reżyser znana z pracy przy takich projektach: «Les misérables» (2007), «Les misérables» (2007),

Niezwykła historia wytrwałości i determinacji Sary Gubary zaczyna się już w dzieciństwie. Wspólny triumf córki i ojca nad licznymi przeszkodami i wyzwaniami obejmuje całe życie Gadalli Gubary, który zmarł w 2008 roku, i trwa do dziś, gdy Sara kontynuuje realizację jego marzeń. W wieku trzech lat mała Sara zapadła na polio, a rodzina usłyszała druzgocącą diagnozę, że nic nie można zrobić. Gadalla nie pogodził się z tym losem i poświęcił się rekonwalescencji córki. Zachęcano ją do pływania, dzięki czemu w wieku dwunastu lat zaczęła startować w zawodach międzynarodowych. Poruszony niesamowitym osiągnięciem Sary, Gadalla nakręcił film dokumentalny „Viva Sara”, który później stał się inspiracją dla fabularnego filmu „Sarahsarà” (1994) w reżyserii Renzo Martinelliego.

Sara Gubara wkroczyła w świat kina idąc śladami ojca; wspólnie wyreżyserowali ponad 40 filmów. Pionier sudańskiego kina, Gadalla Gubara, założył własną firmę, Gad Studios, po okresie zarządzania kinem objazdowym sudańskiego Ministerstwa Informacji. Dzięki swoim niezłomnym wysiłkom w pojedynkę stworzył infrastrukturę sudańskiego kina, produkując około 300 filmów dokumentalnych. Jednak w 1998 roku nagła ślepota Gadalli sprawiła, że Sara wysunęła się na pierwszy plan. Pozostając u boku ojca, stała się jego oczami: „Przy filmie pracuję jako jego oczy. Czasami spieramy się o niektóre rzeczy, ale mimo to dobrze ze sobą współpracujemy”.

Film Sary „The Lover of Light” (2004) jest zarówno metaforą Gadalli Gubary, jak i jego dążenia do nagłaśniania problemów społecznych poprzez twórczość filmową. Przejmując pałeczkę od ojca, Sara jest zdeterminowana, by utrzymać kinematografię w Sudanie przy życiu: „Kocham kino i ze względu na mojego ojca — uważam, że był odważnym człowiekiem, prowadząc studio w Sudanie — nie chcę, aby to zginęło”.

Ich ostatnie wspólne dzieło, „Les Misérables” — sudańska adaptacja klasyki Victora Hugo wyprodukowana w 2004 roku — jest hołdem dla ogromnej walki narodu sudańskiego z niesprawiedliwością i biedą. Film opowiada o skrajnie ubogim człowieku, który dopuszcza się drobnej kradzieży i zostaje ukarany bez żadnego współczucia: „Zaprosiłem córkę, przeczytała mi scenariusz, zrozumiała sceny i została reżyserką filmu »Les Misérables«. Uważam moją córkę za część siebie, ona bardzo dobrze mnie rozumie”.

Najważniejsze dzieła (Sara Gubara)

Cała filmografia (Sara Gubara)