Martin Potter (Martin Potter)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Martin Potter (ur. 4 października 1944) to brytyjski aktor. Po występach w National Youth Theatre oraz teatrach repertuarowych w Guildford i Hampstead, Potter otrzymał swoją pierwszą rolę w brytyjskiej telewizji w wieku 24 lat w dramacie telewizyjnym „The Bonegrinder” (1968) napisanym przez Dennisa Pottera. W tym samym roku wystąpił w kolejnej małej roli u boku Briana Coxa w futurystycznym dramacie „The Year of the Sex Olympics”. Rok później kariera Pottera nabrała tempa dzięki znacznie większej roli. Włoski reżyser Federico Fellini wybrał go do głównej roli Encolpiusa w swoim filmie „Satyricon”. Terence Stamp, pierwotny wybór Felliniego do tej roli, był niedostępny, a reżyser szukał kogoś o podobnym wyglądzie. Po tej gwiazdorskiej roli kariera Pottera ponownie skręciła w stronę mniejszych partii: głównie filmów klasy B oraz produkcji telewizyjnych, takich jak ekranizacja „Olive” W. Somerset Maughama. Do jego bardziej znanych ról należą występy w filmie historycznym „Mikołaj i Aleksandra” (1971) oraz w filmie „Wielki sen” (z Robertem Mitchumem w roli prywatnego detektywa Philipa Marlowe'a). Pojawił się również w horrorach, w tym w „Craze” z Jackiem Palance'em, oraz w serialach telewizyjnych, takich jak „Doctor Who”. W 1975 roku zyskał pewną popularność dzięki roli tytułowej w mini-serialu telewizyjnym „Legenda o Robin Hoodzie”. W 1985 roku ponownie wystąpił w produkcji dotyczącej starożytnego Rzymu: w amerykańskim mini-serialu „A.D.”, w którym wcielił się w postać rzymskiego polityka i przeciwnika Nerona, Gajusza Kalpurniusza Pizona.

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Martin Potter (actor)”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.