(Paul Bowles)

(Paul Bowles) - , Powieść, Dialogi, Opowiadanie znany z pracy przy tego typu projektach: «The Sheltering Sky» (1990), «Pod osłoną nieba» (1990), «Senso» (1954), «Zmysły» (1954), «Kitty» (2016),

Paul Frederic Bowles (30 grudnia 1910 – 18 listopada 1999) był amerykańskim kompozytorem, pisarzem i tłumaczem żyjącym na emigracji. Zyskał uznanie dzięki związkom z marokańskim Tangierem, gdzie osiadł w 1947 roku i mieszkał do końca życia, przez 52 lata.

Po wychowaniu w zamożnej, średniej klasie w Nowym Jorku, podczas którego wykazywał talent muzyczny i pisarski, Bowles studiował na Uniwersytecie Wirginii, a następnie odbył kilka podróży do Paryża w latach 30. XX wieku. Studiował muzykę u Aarona Coplanda, a w Nowym Jorku pisał muzykę do przedstawień teatralnych oraz inne kompozycje. Osiągnął uznanie krytyków i czytelników dzięki swojej pierwszej powieści „Schronienie nieba” (1949), której akcja rozgrywa się w północnej Afryce francuskiej, którą odwiedził w 1931 roku.

W 1947 roku Bowles osiadł w Tangierze, wówczas w Międzynarodowej Strefie Tangieru, a jego żona Jane Bowles dołączyła do niego w 1948 roku. Z wyjątkiem zim spędzanych na Cejlonie na początku lat 50., Tangier był domem Bowlesa do końca jego życia. Stał się symbolem amerykańskich imigrantów w mieście.

Bowles zmarł w 1999 roku w wieku 88 lat. Jego prochy zostały pochowane w pobliżu grobów rodzinnych na cmentarzu Lakemont w stanie Nowy Jork.

Paul Bowles urodził się w Jamaica, Queens, w Nowym Jorku, jako jedyne dziecko Reny (z domu Winnewisser) i Claude Dietza Bowlesa, dentysty. Jego dzieciństwo było materialnie komfortowe, ale jego ojciec był chłodnym i dominującym rodzicem, przeciwnym wszelkim formom zabawy czy rozrywki i budzącym strach zarówno u syna, jak i żony. Według rodzinnej legendy, Claude próbował zabić nowo narodzonego syna, wystawiając go na mróz na parapecie podczas śnieżycy. Historia ta może być nieprawdziwa, ale Bowles wierzył w nią i uważał, że oddaje ona jego relację z ojcem. Ciepło w dzieciństwie dawała mu matka, która czytała mu Nathanaela Hawthorne’a i Edgara Allana Poe – to od tego drugiego później przypisywał sobie chęć pisania opowiadań, takich jak „Krucha zdobycz”, „Odległy epizod” i „Strony z Cold Point”.

Bowles umiał czytać w wieku 3 lat, a w wieku 4 lat pisał już opowiadania. Wkrótce zaczął pisać surrealistyczne wiersze i muzykę. W 1922 roku, w wieku 11 lat, kupił swoją pierwszą książkę poetycką, „A Hundred and Seventy Chinese Poems” Arthura Waleya. W wieku 17 lat jego wiersz „Spire Song” został przyjęty do publikacji w czasopiśmie literackim transition. To paryskie wydawnictwo służyło jako forum dla czołowych przedstawicieli modernizmu – Djuny Barnes, Jamesa Joyce’a, Paula Éluarda, Gertrude Stein i innych. Zainteresowanie Bowlesa muzyką również sięgało jego dzieciństwa, kiedy to jego ojciec kupił gramofon i płyty klasyczne. (Bowles interesował się jazzem, ale takie płyty były zakazane przez jego ojca.) Jego rodzina kupiła fortepian, a młody Bowles studiował teorię muzyki, śpiew i grę na fortepianie. W wieku 15 lat był na przedstawieniu „Ptaka ognia” Strawińskiego w Carnegie Hall, które wywarło na nim głębokie wrażenie: „Usłyszenie ‚Ptaka ognia’ zdecydowało o tym, że będę nadal improwizował na fortepianie, gdy ojca nie ma w domu, i notował moją muzykę z coraz większą świadomością, że trafiłem na nowy i ekscytujący sposób wyrazu.”…

Najważniejsze dzieła (Paul Bowles)

Cała filmografia (Paul Bowles)