(Albert Raisner)

Albert Raisner (30 września 1922 w Apoldzie, Niemcy – 1 stycznia 2011 w Boulogne-Billancourt, Francja) był francuskim harmonijkarzem, założycielem nagradzanego Trio Raisner oraz prowadzącym i producentem programów radiowych i telewizyjnych. Prowadził hitowy program „Âge Tendre et Têtes de Bois”, emitowany w latach 1961–1967, w którym wystąpili światowej sławy artyści, m.in. The Beatles, Elvis Presley, Stevie Wonder, Isaac Hayes oraz francuscy piosenkarze Johnny Hallyday i Claude François. Jest uważany za ikonę i pioniera francuskiej telewizji, czasem porównywanego do Eda Sullivana; w 1977 roku został odznaczony przez prezydenta Francji.

Urodzony w turyngijskim mieście Apolda z ojca Francuza i matki Niemki, Albert Raisner przybył do Paryża w wieku 7 lat. Jego rodzina o skromnym statusie społecznym mieszkała na Montmartre w 18. dzielnicy stolicy, w mieszkaniu o powierzchni około 37 metrów kwadratowych. Miał dwóch braci, jednego starszego i jednego młodszego.

Jego ojciec był przedstawicielem handlowym i entuzjastą muzyki, który już wczesnym dzieciństwem nauczył go gry na skrzypcach, pianinie, trąbce, gitarze i klarnecie. Otrzymał klasyczne wykształcenie muzyczne, niemniej jednak harmonijka była jego ulubionym instrumentem. Był członkiem skautów, których uważał za swoją pierwszą publiczność, gdy grał podczas wieczorów przy ognisku. Swój talent szlifował u muzyka Charlesa Rodrigueza, cygańskiego gitarzysty, skrzypka i pioniera francuskiej harmonijki. Do 1939 roku uczestniczył w działalności Studio Rodriguez (oficjalnie „Francuskie Stowarzyszenie na rzecz Ekspansji Muzycznej”) i stał się znany w świecie rozrywki. Dołączył do legendarnych tras koncertowych cygańskiego gitarzysty Django Reinhardt. Raisner angażował się również w świat cyrkowy, występując w „Cirque Pinder”, gdzie nauczył się akrobacji na trapezie.

Jako nastolatek w czasie II wojny światowej doświadczył reglamentacji żywności i bombardowań swojej ulicy. Dołączył do ruchu oporu w Beaulieu-sur-Dordogne w Corrèze w Wolnej Francji. W czasie wojny Raisner związał się z półpodejrzanym światem jazzu i założył Klub Harmonijki („CHARM”).

Raisner studiował w liceum Colbert, a następnie spędził rok w Ecole Normale d'Auteuil, obie placówki w Paryżu, uzyskując stopień doktora lingwistyki.

Wraz z Sirio Rossim i Adrienem Belinem Albert Raisner utworzył Trio Raisner, które stało się stałym elementem programów radiowych i telewizyjnych. Trio zostało zaangażowane do występów podczas pokazów dla Armii USA w Europie. Trio Raisner odniosło ogromny sukces w czasie D-Day i wyzwolenia, współpracując z American Special Service (organizacją zapewniającą rozrywkę amerykańskim żołnierzom w Europie) we Frankfurcie, gdzie dzielił scenę i czas antenowy z Frankiem Sinatrą, Louisem Armstrongiem, Marlene Dietrich, Elvisem Presleyem, Ellą Fitzgerald i Dukiem Ellingtoniem.

Następnie Trio Raisner zagrało liczne, niezwykle udane koncerty i trasy po Francji. Członkowie zespołu byli czymś więcej niż tylko muzykami – byli showmenami i pionierami sceny muzycznej, łącząc grę na harmonijce z piosenkami, tańcem i humorem. Wkrótce potem zespół koncertował poza Francją, m.in. w Niemczech, Wielkiej Brytanii, Włoszech i Izraelu. Występowali wielokrotnie na międzynarodowych stacjach radiowych i w filmach. Albert Raisner komponował utwory dla zespołu, a w 1952 roku Trio Raisner otrzymało Grand Prix du Disque (nagrodę dla najlepszej piosenki roku) za utwór „Le Canari”. ...

Źródło: Artykuł „Albert Raisner” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.