(King Parsons Jr.)

King Bailey Parsons Jr. to były zawodowy wrestler, bardziej znany pod swoim ringowym pseudonimem „Iceman” King Parsons. Parsons rozpoczął karierę w 1979 roku po treningach u Nicka Kozaka. King debiutował w Paul Boesch Promotion, należącej do National Wrestling Alliance (NWA), w Houston w Teksasie. Boesch skontaktował się z Donem Owenem i udało mu się załatwić Kingowi pracę w terytorium Pacific Northwest NWA. Zarówno Don, jak i Elton Owen prowadzili federacje w Waszyngtonie i Oregonie. Pracując tam, stworzył zespół z Rocky'm Johnsonem, z którym zdobył tytuł mistrzowski w kategorii tag team. King przeprowadził się do Barling w Arkansas i mieszkał tam, pracując dla federacji w Tulsa oraz dla Leroya McGuirka około lat 1978–79. Następnie King przeniósł się do Worland w Wyoming i przez około rok występował w Rocky Mountain Wrestling, walcząc w Wyoming, Idaho i Utah. Bill Ash odpowiadał za booking wszystkich zawodników i walk.

W 1982 roku przeszedł do Jim Crockett Promotions, gdzie wraz z Porkchop Cashem toczył waśń z Donem Kernodle i Jimem Nelsonem o mistrzostwo NWA Mid-Atlantic Tag Team Championship. W 1983 roku King dołączył do World Class Championship Wrestling, gdzie rywalizował z One Man Gangiem i Chrisem Adamsem. Parsons toczył również spór z Buddym Robertsem z Freebirds, który obciął mu włosy. Waśń ta zakończyła się pod koniec czerwca 1983 roku, gdy Parsons użył kremu do włosów Freebird, aby sprawić, że Roberts stał się łysy. Na początku grudnia 1983 roku Parsons został „kayfabe” poparzony miotaczem ognia Skandora Akbara, co w ramach fabuły pozostawiło go oszpeconym. Podczas gali WCCW Wrestling Star Wars w grudniu 1983 roku Parsons niemal zdobył mistrzostwo NWA American Tag Team Championship, jednak po tym, jak Super Destroyers wyrzucili Adiasa przez górną linę ringu, Super Destroyers zachowali pasy.

Iceman przeszedł następnie do Universal Wrestling Federation, gdzie w 1987 roku został pominięty w turnieju o tytuł mistrzowski w kategorii tag team. Parsons przeszedł na stronę „heel” i przez wiele miesięcy toczył waśnie głównie z Adamsem oraz Savannah Jackiem; ten ostatni konflikt przeniósł się później do nowej federacji Ken Mantella – Wild West Wrestling. Pod koniec 1987 roku, po odejściu Michaela Hayesa z Fabulous Freebirds, dołączył do Terry’ego Gordy’ego i Buddy’ego Robertsa, aby pomóc im w zemście. Hayes stworzył zespół z Kerrym i Kevinem Von Erich, co zapoczątkowało długą waśń, która ostatecznie doprowadziła do przejścia Gordy’ego na stronę Hayesa i Von Erichów oraz odejścia Robertsa z federacji. Parsons był znany podczas tego konfliktu jako „Blackbird” i stworzył trio o nazwie „The Blackbirds” wraz z Perrym „Action” Jacksonem i Haroldem T. Harrisem. W 1985 roku Parsons zdobył mistrzostwo WCWA American Heavyweight Championship, pokonując Chrisa Adamsa, a później stracił ten tytuł na rzecz Ravishing Rick Rude. W marcu 1988 roku Parsons pokonał Kerry'ego Von Ericha w walce o mistrzostwo World Class Heavyweight Championship w niezwykle kontrowersyjnym pojedynku, podczas którego w Dallas Sportatorium doszło do awarii zasilania i zgasły światła.