(Jean-Loup Trassard)

Jean-Loup Trassard (ur. 11 sierpnia 1933 r. w Saint-Hilaire-du-Maine) to francuski pisarz i fotograf.

Określa siebie mianem „pisarza rolnictwa”. Od 1961 roku publikuje w wydawnictwach Gallimard oraz Le Temps qu'il fait krótkie teksty, narracje i fotografie, w których opisuje swoje „terytorium”. Wizja tradycyjnej cywilizacji wiejskiej, która bezpowrotnie znika, jest w jego ujęciu zarówno etnologiczna, jak i poetycka.

W 2012 roku otrzymał wielką nagrodę Société des gens de lettres im. Magdeleine-Cluzel za całokształt swojej twórczości.

Jego ojciec, René, był przedsiębiorcą („fermier de droits de place” – dzierżawcą opłat targowych), świadczącym usługi gminom organizującym targi w Bretanii i Normandii. Jean-Loup był jedynakiem i uczęszczał do świeckiej szkoły wiejskiej. Katechizm, komunie i msze nie cieszyły się u niego dużym uznaniem.

Spędził dzieciństwo na wsi, wypełnione pracą w gospodarstwie, co wpłynęło na całą jego późniejszą twórczość literacką i fotograficzną. W 1945 roku stracił matkę.

Początki w szkole średniej (najpierw w trybie korespondencyjnym, potem w Lycée Michelet w Vanves) były trudne. Od czwartej klasy aż do klasy filozoficznej uczęszczał do liceum w Laval, gdzie ostatnie dwa lata spędził jako internat. Ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa w Paryżu. W trakcie studiów prawniczych uczęszczał na kursy etnologii w Musée de l'Homme, a szczególnie przez dwa lata na kursy prehistorii prowadzone przez André Leroi-Gourhana.

Literatura

W 1955 roku zawarł związek małżeński. W 1957 roku urodził się jego pierwszy syn, François. Pod koniec 1959 roku wysłał swoje pierwsze teksty do Jeana Paulhana, który przyjął go w redakcji La Nouvelle Revue française (NRF) i przedstawił Georgesowi Lambrichsowi, nowemu dyrektorowi literackiemu wydawnictwa Gallimard.

W lipcu 1960 roku w NRF ukazała się jego pierwsza publikacja, Le lait de taupes („Mleko kretów”). W 1960 roku został dzierżawcą opłat komunalnych u boku ojca, a po jego śmierci w 1968 roku przejął jego miejsce. Wykonywał ten zawód do 31 grudnia 2000 roku. W 1961 roku nawiązał przyjaźń z Jeanem Clayem, dziennikarzem i historykiem sztuki, który przez pewien czas był jego pierwszym czytelnikiem i ważnym wsparciem. Jean Clay został później wydawcą w wydawnictwie Macula.

W 1962 roku Jean-Loup ponownie wyszedł za mąż. W 1968 roku urodziła mu się córka, Laure.

Dzięki Georgesowi Lambrichsowi poznał Dominique Aury, Constance Delaunay oraz wszystkich autorów nowej serii wydawniczej Lambrichsa pt. Le Chemin: Jacques'a Borela, Le Clézio, Michela Butora, Georges'a Perrosa, Jeana Roudauta, Pierre'a Bourgeade'a, Ludovica Janviera, Marianne Alphant, Maxa Loreau i wielu innych, w tym Henriego Thomasa, mimo że był on starszy.

Czasopisma kierowane sukcesywnie przez Georgesa Lambrichsa – najpierw Les Cahiers du Chemin, a potem NRF, w których aktywnie uczestniczył – stały się miejscem licznych spotkań autorów. Niektórzy z nich zostali i pozostali jego bliskimi przyjaciółmi: Michel Chaillou, Michel Deguy, Gérard Macé. Od czasu do czasu publikował w czasopiśmie Poésie kierowanym przez Michela Deguy. W 1980 roku poznał Georges'a Montiego, wydawcę z Cognac...

Źródło: Artykuł „Jean-Loup Trassard” z angielskiej Wikipedii, licencja CC-BY-SA 3.0.