(Just Fontaine)

Just Fontaine (urodzony 18 sierpnia 1933 r.) to urodzony w Maroku były francuski piłkarz zawodowy. Ten niezwykle skuteczny napastnik jest najbardziej znany z ustanowienia rekordu największej liczby bramek zdobytych w jednym turnieju Mistrzostw Świata FIFA – strzelił trzynaście goli w sześciu meczach w 1958 roku. W 2004 roku, podczas ceremonii wręczenia nagród FIFA, Pelé wymienił go wśród 125 najwybitniejszych żyjących piłkarzy.

Urodzony w Marrakeszu z ojca Francuza i matki Hiszpanki, Fontaine przeprowadził się do Casablanki, gdzie uczęszczał do Lycée Lyautey.

Fontaine rozpoczął karierę amatorską w USM Casablanca, gdzie grał od 1950 do 1953 roku. W 1953 roku został zrekrutowany przez Nice, dla którego w ciągu trzech sezonów zdobył 44 bramki. W 1956 roku przeszedł do Stade de Reims, gdzie od sezonu 1959–60 tworzył duet z Raymondem Kopą. Fontaine strzelił 121 goli w sześciu sezonach w Stade de Reims. Łącznie w Ligue 1 zdobył 165 bramek w 200 meczach i dwukrotnie zdobył mistrzostwo: w 1958 i 1960 roku. Brał również udział w dotarciu zespołu do finału Pucharu Europy w sezonie 1958–59 przeciwko Realowi Madryt, będąc w tym sezonie najlepszym strzelcem z dziesięcioma bramkami.

W błękitnej koszulce reprezentacji Francji Fontaine odnotował jeszcze bardziej imponujące wyniki. W swoim debiucie 17 grudnia 1953 roku strzelił trzy bramki w meczu, w którym Francja pokonała Luksemburg 8:0. W ciągu siedmiu lat zdobył 30 goli w 21 meczach. Najbardziej zapamiętany zostanie jednak z występu na Mistrzostwach Świata FIFA w 1958 roku, gdzie strzelił 13 bramek w zaledwie sześciu spotkaniach – w tym cztery gole w meczu z aktualnymi mistrzami świata, RFN. Była to najwyższa liczba bramek zdobyta przez jednego zawodnika podczas jednego turnieju Mistrzostw Świata – rekord, który utrzymuje się do dziś. Ten wynik zapewnił mu Złotego Buta. Według stanu na 2022 rok, dzieli on z Lionelem Messim czwarte miejsce w rankingu najlepszych strzelców w historii Mistrzostw Świata FIFA; każdy z trzech zawodników przed nim – Gerd Müller (14 goli), Ronaldo (15 goli) i Miroslav Klose (16 goli) – wystąpił w co najmniej dwóch turniejach.

Fontaine rozegrał swój ostatni mecz w lipcu 1962 roku, będąc zmuszonym do przedwczesnego zakończenia kariery (w wieku 28 lat i 11 miesięcy) z powodu nawracającej kontuzji. W 1967 roku krótko prowadził reprezentację Francji, ale został zastąpiony po zaledwie dwóch meczach towarzyskich, które zakończyły się porażkami. Jako trener Maroka poprowadził „Lwy Atlasa” do 3. miejsca w Pucharze Narodów Afryki w 1980 roku, nadzorując rozwój takich graczy jak Badou Zaki, Mohammed Timoumi i Aziz Bouderbala. Maroko dotarło do finałowego etapu kwalifikacji do Mistrzostw Świata 1982, ale przegrało z Kamerunem.

W marcu 2004 roku Pelé wymienił Fontaine'a jako jednego ze 125 najwybitniejszych żyjących piłkarzy. W listopadzie 2003 roku, podczas gali UEFA Jubilee Awards, został wybrany przez Francuską Federację Piłki Nożnej najlepszym francuskim piłkarzem ostatnich 50 lat.

W 1961 roku wraz z Eugène'em N'Jo Léa założył Narodowy Związek Zawodowych Piłkarzy. Krytykował występy reprezentacji Francji na Mistrzostwach Świata w 2010 roku w RPA, szczególnie bezbarwną grę napastników. Francja odpadła po fazie grupowej, notując remis z Urugwajem oraz porażki z Meksykiem i RPA.