(Dan Ar Braz)

Dan Ar Braz (urodzony jako Daniel Le Bras 15 stycznia 1949 roku w Quimper) to bretoński gitarzysta, piosenkarz i kompozytor oraz założyciel L'Héritage des Celtes, 50-osobowego zespołu pan-celtyckiego. Jako czołowy gitarzysta muzyki celtyckiej nagrywał zarówno solowo, jak i z grającym na harfie celtyckiej Alanem Stivellem. W 1996 roku reprezentował Francję w Konkursie Piosenki Eurowizji.

W wieku 13 lat Daniel Le Bras zdobył swoją pierwszą gitarę, ucząc się grać samodzielnie, inspirowany takimi gitarzystami jak Hank Marvin, Bert Jansch czy zespół Pretty Things. Ojciec Daniela nalegał, aby zamiast muzyki studiował on gastronomię. W wieku 17 lat występował lokalnie w ramach bal-musette, interpretując utwory folk-rockowe Donovana, Van Morrisona i Rory’ego Gallaghera.

W 1967 roku Bras poznał bretońskiego harpistę i piosenkarza Alana Stivella, który zaprosił go do swojego zespołu. Alan Stivell i jego muzycy czerpali z muzyki bretońskiej, szkockiej i irlandzkiej; później dołączył do nich Gabriel Yacoub, tworząc grupę Malicorne. Ojciec Alana zrekonstruował w 1953 roku dawną harfę bretońską, a sam Alan nauczył się grać na harfie, dudach i flecie irlandzkim.

Stivell uświadomił Brasowi możliwości muzyki celtyckiej i jej bliskość z rockiem. Stivell zmienił imię i nazwisko Daniela Le Bras na „Dan Ar Bras”, aby podkreślić jego przynależność do kultury bretońskiej, a nie francuskiej. W 1971 roku, w utworze „Pop Plinn”, „po raz pierwszy muzyka rockowa została wykorzystana w tradycyjnej bretońskiej pieśni tanecznej”. Jego gitara elektryczna stała się „kluczowym elementem brzmienia Stivella przez ponad dekadę”; Braz przyczynił się do powstania dziewięciu albumów Stivella, w tym wpływowych płyt „Renaissance of the Celtic Harp” oraz „Olympia Concert” z 1972 roku. Po udanej trasie koncertowej po Francji w latach 1972–73, w czasie gdy muzyka bretońska przeżywała odrodzenie, podróżowali po Europie, Ameryce Północnej i Australii.

Równocześnie w 1972 roku Dan Ar Bras założył własną grupę o nazwie Mor. W porównaniu z zespołem Stivella, była to muzyka bardziej umiarkowana; grupa rozpadła się krótko po nagraniu jednego albumu, „Stations”, wydanego w 1973 roku.

W 1976 roku Braz przeniósł się do Oxfordshire i dołączył do zespołu Fairport Convention. Zmienił zapis swojego nazwiska na Dan Ar Braz (przez „z”) i przez około rok koncertował z Fairport, choć nie nagrał z nimi żadnego albumu studyjnego. Doświadczenie to pozwoliło mu nawiązać kontakty z uznanymi anglojęzycznymi muzykami (Dave Pegg, Rory Gallagher itp.) i pojawić się na okładce „Melody Maker” (luty 1976).

Tęskniąc za Bretanią, Braz wydał w 1977 roku instrumentalny album progressive folk pt. „Douar Nevez”. W ciągu trzech lat nagrał trzy solowe albumy z muzyką celtycką. W tym czasie jego płyty zaczęły sprzedawać się również w Stanach Zjednoczonych. ...

Źródło: Artykuł „Dan Ar Braz” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.