(Trịnh Công Sơn)

(Trịnh Công Sơn) - Muzyka znany z pracy przy tego typu projektach: «Land of Sorrows» (1973), «Đất Khổ» (1973), «The Girl on the River» (1987), «Cô gái trên sông» (1987), «The Town Within Reach» (1983),

Trịnh Công Sơn (28 lutego 1939 – 1 kwietnia 2001) był słynnym wietnamskim muzykiem, kompozytorem, malarzem i poetą. Powszechnie uważa się go za najwybitniejszego autora piosenek w Wietnamie. Jego muzyka zgłębia tematy miłości, straty oraz nastroje antywojenne z okresu wojny w Wietnamie. Urodził się w Buôn Ma Thuột w prowincji Đắk Lắk, a w dzieciństwie mieszkał w prowincji Thừa Thiên–Huế. Tam uczęszczał do Lycée Français oraz szkoły Providence. Później, w młodości, Trịnh udał się do Sajgonu, gdzie studiował filozofię zachodnią w Lycée Jean-Jacques Rousseau, kończąc naukę uzyskaniem stopnia bakalaureata. W 1961 roku studiował psychologię i pedagogikę w szkole nauczycielskiej w Qui Nhơn, próbując w ten sposób uniknąć poboru do Sił Zbrojnych Republiki Wietnamu. Po ukończeniu studiów uczył w szkole podstawowej w Bảo Lộc w prowincji Lâm Đồng. W latach 60. i 70. Trịnh Công Sơn napisał ponad 500 piosenek. Stał się jednym z czołowych wietnamskich singer-songwriterów z południa kraju po sukcesie swojego pierwszego hitu „Ướt mi” (Mokre rzęsy), wydanego w 1958 roku. Często znajdował się pod presją rządu, który nie był zadowolony z sentymentalnych, pacyfistycznych tekstów w takich utworach jak „Ngủ đi con” (Kołysanka, o matce opłakującej syna żołnierza).

Po 1975 roku, po tym jak jego rodzina uciekła do Kanady, Trịnh został wysłany przez nowy rząd na „przeszkolenie” do obozu pracy, choć do dziś istnieją spory co do tego, czym dokładnie zajmował się w tym okresie swojego życia. Ostatecznie Trịnh został oficjalnie uhonorowany za swój dorobek. Jego często melancholijne piosenki o miłości i powojennej pojednaniu zyskały nową akceptację i popularność w późniejszych latach. Wiele jego utworów zostało ponownie licencjonowanych przez wietnamskie firmy muzyczne, takie jak Thúy Nga i Lang Van, i wykonywanych przez innych artystów. Dwiema wokalistkami najczęściej kojarzonymi z Trịnh Công Sơnem są Khánh Ly i Hồng Nhung. Khánh Ly pomogła spopularyzować muzykę Trịnha w jego wczesnych latach; często występowali razem na kampusach uniwersytetów w południowym Wietnamie. W późniejszym etapie życia artysty jego twórczość na nowo spopularyzowała piosenkarka Hồng Nhung. Poza tematyką wojny i losów ludzkości, miłość jest najczęściej powracającym motywem w dziełach Trịnha. Większość z nich jest smutna, przekazując poczucie beznadziei i samotności, jak w utworach „Sương đêm” czy „Ướt mi”. Istnieją piosenki opowiadające o stracie, jak „Diểm xưa” i „Biển nhớ”, lub o nostalgii, jak „Tình xa”, „Tình sầu”, „Tình nhớ”, „Em còn nhớ hay em đã quên” oraz „Hoa vàng mấy độ”. Inne utwory niosą filozoficzne przesłania mężczyzny do jego ukochanej: „Cỏ xót xa đưa”, „Gọi tên bốn mùa”, „Mưa hồng”. Melodie Trịnha są subtelne, proste i odpowiednie do wykonania w stylu slow, blues lub boston. Jego teksty są w przeważającej mierze poetyckie, szczere i głęboko przejmujące, często nawiązujące do symbolizmu i surrealizmu.

Trịnh Công Sơn zmarł 1 kwietnia 2001 roku w mieście Ho Chi Minh z powodu cukrzycy. W pogrzebie uczestniczyły tysiące ludzi. Został pochowany na cmentarzu przy pagodzie Quang Binh (dzielnica Binh Chieu, miasto Thu Duc). Od tego czasu fani traktują ten dzień jako coroczną rocznicę pamięci. W 2001 roku Teatr Hoa Binh oraz studio filmowe Phuong Nam zorganizowały festiwal muzyczny z okazji 100. dnia od jego śmierci, zatytułowany „Jak pożegnanie” (nazwany tak od jednej z jego piosenek, „Như một lời chia tay”). Później odbyły się koncerty ku jego pamięci, takie jak „Mityczna noc” (Đêm thần thoại, 2005) i „Kołysanka spadających łez” (Rơi lệ ru người, 2007).

Najważniejsze dzieła (Trịnh Công Sơn)

Cała filmografia (Trịnh Công Sơn)