(Jacques Veneruso)

(Jacques Veneruso) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Céline Dion, la bande originale de sa vie» (2024), «Céline Dion, la bande originale de sa vie» (2024),

Jacques Veneruso (ur. 1959) to urodzony w Algierii francuski muzyk i autor piosenek. W latach 1976–1988 grał w zespole Canada, a od tego czasu pracuje jako autor tekstów i kompozytor dla różnych artystów francuskojęzycznych.

W 1976 roku Veneruso wraz z Gildasem Arzelem (gitara), Gwenn Arzel (perkusja), Erickiem Benzim (perkusjonalia, klawisze, saksofon) oraz Robertem Prud'homme'em założył w Marsylii grupę Alenda. Później przenieśli się do Paryża, zmieniając nazwę na Canada i podpisując kontrakt z EMI. W 1984 roku zespół Canada wydał swój pierwszy singiel „Les yeux dans les yeux”. Rok później ukazał się utwór „Touché au cœur”. W 1986 roku zaprezentowali swojej wytwórni nowy singiel zatytułowany „Mourir les sirènes”, jednak EMI odmawiało jego wydania przez niemal rok. W styczniu 1987 roku piosenka trafiła na francuską listę przebojów Top 50, gdzie pozostała przez czternaście tygodni, osiągając 27. miejsce. Utwór ten zajął 105. miejsce na liście najlepiej sprzedających się singli tamtego roku, z nakładem przekraczającym 300 000 egzemplarzy. W 1988 roku grupa Canada opublikowała swój jedyny album studyjny pt. „Sur les traces”. Pod koniec tego samego roku zostali dostrzeżeni przez muzyka Jean-Jacques'a Goldmana, który zaprosił ich do udziału w swojej trasie koncertowej w 1988 roku. W 1989 roku Canada wydała swój ostatni singiel „Ne m'oublie pas”, który został później nagrany przez Johnny'ego Hallydaya i opublikowany na jego albumie „Lorada” z 1995 roku. Veneruso przyczynił się do powstania albumu „Lorada” jako autor piosenek, wokalista oraz gitarzysta elektryczny i akustyczny.

Veneruso pisał utwory dla wielu francuskojęzycznych artystów, takich jak Patrick Fiori, Florent Pagny, Michel Sardou, Yannick Noah, Garou i Celine Dion. Pracował jako dyrektor muzyczny dla Pagny, Fiori, Sardou i Carole Fredericks.

W 2004 roku, trzy lata po śmierci swojej przyjaciółki Carole Fredericks, Veneruso napisał dwie piosenki dedykowane jej pamięci: „Ce qui nous manque de toi”, wykonaną przez Lââm wraz z Jean-Jacques'em Goldmanem, Michaelem Jonesem i samym Veneruso, oraz „Un dernier blues pour toi”, zaśpiewaną przez Jonesa i zawartą na jego albumie „Prises et reprises” z 2004 roku.

W 2010 roku Veneruso zasiadał w francuskim jury Konkursu Piosenki Eurowizji wraz z Vardą Kakon, Florence Coste, Jean-Pierre'em Pasqualinim i Olivierem Ottinem.

Źródło: Artykuł „Jacques Veneruso” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Jacques Veneruso)

Cała filmografia (Jacques Veneruso)