(Axel Bauer)

(Axel Bauer) - znany z pracy przy tego typu projektach: «La génération des Enfants du rock» (2024), «La Génération des Enfants du rock» (2024),

Axel Bauer (ur. 7 kwietnia 1961) to francuski piosenkarz, kompozytor, gitarzysta i aktor, urodzony w Paryżu. Jest postacią francuskiej sceny rockowej, odkryty w 1983 roku dzięki piosence "Cargo". Kilkukrotnie uhonorowany złotą płytą, sprzedał trzy miliony płyt i dał prawie 700 koncertów we Francji i Europie.

Przedstawił swoje dema Philippe Missirowi, dyrektorowi artystycznemu Mondio Music, który pomógł mu w dopracowaniu dema "Cargo", po którym Michel Eli, dyrektor wytwórni, natychmiast podpisał z Bauerem kontrakt. Piosenka ukazała się pod koniec 1983 roku z Manu Katche na perkusji i Bauerem na gitarze. Michel Eli, autor tekstu, zainspirował się filmem "Pépé le Moko" z Jeanem Gabinem. Okładka singla nawiązuje do plakatu filmu "Querelle" Rainera Wernera Fassbindera. "Cargo" sprzedało się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy, zdobywając dla Bauera złotą płytę.

Bauer zdecydował się współpracować z reżyserem Jeanem Baptiste Mondino przy teledysku do piosenki. Teledysk został nakręcony w czerni i bieli, zamieszkany przez muskularnych marynarzy w maszynowniach i nagą tańczącą dziewczynę, inspirowany filmami Francisa Forda Coppoli "Rumble Fish" i Fritza Langa "Metropolis". "Cargo" był pierwszym francuskim teledyskiem emitowanym na MTV.

W następnym roku został pierwszym francuskim artystą, który podpisał kontrakt z EMI International. Osiedlił się w Londynie i rozpoczął nagrywanie swojego debiutanckiego albumu z reżyserem Dave Bascombem, producentem Tears for Fears. Album "Les nouveaux Seigneurs" ukazał się w 1987 roku.

Po kilku latach spędzonych w Wielkiej Brytanii, Axel opuścił EMI, wrócił do Paryża i podpisał kontrakt z Mercury (Universal). W 1990 roku ukazał się "Sentinelles", wyprodukowany przez Bena Rogana (Polnareff, Daho, Sade). Uważano go za nieoszlifowane połączenie różnych gatunków, takich jak rock i electro, z wieloma współpracami, a piosenka "Éteins la lumière" odniosła sukces i zdobyła złotą płytę. Piosenka pozostaje znana ze swojego riffu gitarowego. Axel wyruszył wtedy w długą trasę koncertową z muzykami, takimi jak basista Phil Spalding, gitarzysta Pierre Jaconelli czy perkusista Mathieu Rabaté.

Jego trzeci album, "Simple mortel", ukazał się w 1998 roku. Jednak wytwórnia Bauera uznała album za niepasujący do formatu, z piosenkami zbyt długimi na radio i choć otrzymał dobre recenzje w prasie, nie promowano go.

Axel współpracował ze swoim gitarzystą Juanem Tamayo przy "Mens moi" oraz z basistą Arnaudem Giroudem z Emigrates przy następnym albumie.

Po wysłuchaniu kilku dem z francuską artystką Zazie, zagłębili się w napisanie piosenki "À ma place". Zazie napisała tekst, Axel skomponował muzykę, a oboje zaśpiewali. Piosenka o porywającej energii i emocjach, która odniosła ogromny sukces, sprzedając się w nakładzie prawie 600 000 egzemplarzy, została nominowana do nagrody Victoires de la musique i zdobyła nagrodę NRJ Music Award. Album stał się złotą płytą ze sprzedażą 170 000 egzemplarzy.

"À ma place" nie znalazł się na albumie studyjnym Zazie, a jedynie na albumie Bauera "Personne n'est parfait", na którym pojawia się w rozszerzonej wersji, a następnie na albumie "La Désintégrale" (2003) z jego największymi przebojami.

W 2003 roku wersja na żywo wykonana podczas trasy koncertowej Zazie została dodana do jej albumu na żywo "Ze live!!" oraz do edycji kolekcjonerskiej "La Désintégrale". Piosenka, jak również teledysk (na DVD), były również dostępne na albumie Zazie z największymi przebojami "Zest Of" z 2008 roku.

Źródło: Artykuł "Axel Bauer" z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła (Axel Bauer)

Cała filmografia (Axel Bauer)