(Philippe de Rothschild) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Philippe, baron de Rothschild (13 kwietnia 1902 – 20 stycznia 1988) był członkiem bankierskiej dynastii Rothschildów, który został kierowcą wyścigowym Grand Prix, scenarzystą i dramaturgiem, producentem teatralnym i filmowym, poetą oraz jednym z najodniesień sukcesy winiarzy na świecie.
Urodzony w Paryżu Georges Philippe de Rothschild był młodszym synem barona Henri de Rothschild (1872–1947) (znanego dramaturga piszącego pod pseudonimem André Pascal) oraz Mathilde Sophie Henriette von Weissweiller (1872–1926). W momencie wybuchu I wojny światowej 12-letni Philippe został wysłany w bezpieczne miejsce – do rodzinnych winnic w wiosce Pauillac w regionie Médoc. To tam rozwinął pasję do wsi i biznesu winiarskiego – przedsięwzięcia prowadzonego przez jego rodzinę od 1853 roku, którym jednak jego ojciec i dziadek wykazywali niewielkie zainteresowanie. Jako młody człowiek, w jaskrawym kontraście do sztywnych, arystokratycznych tradycji rodziny Rothschildów, Philippe de Rothschild stał się postacią barwną i ekscentryczną.
W latach 20. XX wieku Philippe prowadził życie bogatego playboya, często przebywając w towarzystwie pięknych kobiet, zazwyczaj aktorek, w popularnych paryskich lokalach nocnych. Starszy brat Philippe'a zaprzyjaźnił się z Robertem Benoist podczas wspólnej służby w Armée de l'Air w czasie I wojny światowej i dzięki tym znajomościom Philippe na krótki czas zajął się wyścigami samochodowymi Grand Prix. Po ojcu odziedziczył miłość do szybkich samochodów, lecz pragnąc zachować dyskrecję, używał pseudonimu „Georges Philippe”, aby startować anonimowo.
Rothschild ścigał się własnym Bugatti T35C z umiarkowanym sukcesem, zajmując m.in. czwarte miejsce w Grand Prix Monako w 1929 roku. Wystąpił również krótko w elitarnym fabrycznym zespole Bugatti, jednak pod koniec 1929 roku nagle wycofał się z motorsportu, aby skoncentrować się na rodzinnym biznesie winiarskim.
Rothschild zadebiutował w wyścigach w 1928 roku podczas rajdu Paryż–Nice, startując pożyczonym samochodem marki Hispano-Suiza. Po zakupie Bugatti z turbosprężarką, byłego fabrycznego modelu typu 37A (37317) T37 z Targa Florio, przyjął pseudonim, aby chronić swoją rodzinę. „Georges Philippe” po raz pierwszy pojawił się w Grand Prix Bugatti w Le Mans w 1928 roku – wyścigu przeznaczonym wyłącznie dla prywatnych właścicieli Bugatti – gdzie zajął drugie miejsce, tuż za zwycięzcą André Dubonnetem.
W 1929 roku Rothschild postanowił przesiąść się na pełną specyfikację Grand Prix w modelu Type 35C. W rzeczywistości był tak zachwycony tymi pojazdami, że zamówił trzy sztuki. Używając jednego z nowych samochodów, Georges Philippe wystartował w Grand Prix d'Antibes. W stawce, w której znaleźli się René Dreyfus i Philippe Étancelin – obaj wielokrotni zwycięzcy wyścigów – Rothschild prowadził zawody, dopóki nie wypadł z trasy na 36. okrążeniu. Zaledwie dwa tygodnie później, po odbudowie samochodu, Georges Philippe zajął bardzo honorowe czwarte miejsce w inauguracyjnym Grand Prix Automobile de Monaco, za zwycięzcą Williamem Grover-Williamsem. ...