(Marcel Jouhandeau) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Marcel Jouhandeau (26 lipca 1888, Guéret – 7 kwietnia 1979) był francuskim pisarzem.
Urodzony w Guéret w departamencie Creuse we Francji, Marcel Jouhandeau dorastał w świecie kobiet zdominowanym przez jego babcię. Pod wpływem młodej kobiety z karmelu w Limoges przyjął duchową formę katolicyzmu i przez pewien czas rozważał wstąpienie do zakonu. Jednak w 1908 roku wyjechał do Paryża, gdzie studiował najpierw w Lycée Henri-IV, a następnie na Sorbonie, gdzie zaczął pisać. W 1912 roku został profesorem w szkole w Passy.
W młodości Marcel Jouhandeau zaczął odczuwać pociąg homoseksualny. Choć czuł winę i wierzył, że obraża Boga, poczucie wstydu nie powstrzymało go przed licznymi aktami homoseksualnymi. Przez całe życie Jouhandeau oscylował między celebrowaniem męskiego ciała a poczuciem zmortalizowania w kwestii swojej seksualności. W 1914 roku, podczas kryzysu duchowego, spalił swoje rękopisy i podjął próbę samobójczą. Gdy kryzys minął, ponownie powrócił do pisania. Stworzył Pincegrain – kroniki wioski, które przyniosły mu pierwszy sukces literacki.
Podczas I wojny światowej pracował jako sekretarz w swoim rodzinnym mieście Guéret. W 1924 roku opublikował „Pincegrain”, kronikę mieszkańców Guéret, która zaszokowała lokalną społeczność. Podróże stały się dla niego okazją do oddawania się homoseksualizmowi, o czym opisał w „Amateur d'imprudences”.
W wieku 40 lat poślubił tancerkę Élisabeth (Elise) Toulemont, znaną jako Caryathis, byłą kochankę Charles'a Dullina i bliską przyjaciółkę Jeana Cocteau oraz Maxa Jacoba. Miała ona nadzieję uwolnić go od skłonności homoseksualnych. W tym okresie podjął się pracy nad dziełem z zakresu chrześcijańskiego moralizmu („De l'abjection”), zanim – ku rozpaczy żony – ponownie rzucił się w objęcia mężczyzn, o czym pisał w „Chronique d'une passion”, „Eloge de la volupté” i „Tirésias”.
Mimo to Jouhandeau i jego żona adoptowali dziewczynkę o imieniu Céline, która urodziła wnuka Jouhandeau, Marca. Po śmierci Élise w 1971 roku, Jouhandeau spędził ostatnie dni w Rueil-Malmaison wraz z Markiem.
W 1938 roku Jouhandeau opublikował cztery antysemickie artykuły w krótkim tomie „Le Péril Juif” (Żydowskie zagrożenie). Podczas nazistowskiej okupacji Francji przyjął zaproszenie Goebbelsa do odwiedzenia Niemiec.
Źródło: Artykuł „Marcel Jouhandeau” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.