(Jean-Claude Malgoire)

Jean-Claude Malgoire (25 listopada 1940 – 14 kwietnia 2018) był francuskim oboistą, a później dyrygentem.

Malgoire urodził się 25 listopada 1940 roku w Awinionie we Francji. Jego matka pochodziła z Włoch.

Malgoire ukończył Konserwatorium Paryskie.

Malgoire rozpoczął swoją karierę jako oboista. Grał na angielskim rożku w Orchestre de Paris pod batutą Charlesa Muncha. W ciągu swojej kariery współpracował z takimi dyrygentami jak Herbert von Karajan, Georg Solti i Seiji Ozawa. W 1971 roku wystąpił na angielskim rożku w Koncercie fortepianowym Ravela u boku pianisty Samsona François, w wykonaniu pod dyrekcją André Cluytens. Grał również na angielskim rożku w operze „Tristan i Izolda” Richarda Wagnera.

W 1966 roku Malgoire założył La Grande Écurie et la Chambre du Roy – zespół muzyki barokowej wykonujący utwory na instrumentach z epoki. Wykonywał dzieła Jean-Baptiste'a Lully'ego, Marc-Antoine'a Charpentiera, André Campry oraz Jean-Philippe'a Rameau. Założył również grupę muzyki średniowiecznej Florilegium Musicum de Paris. W 1972 roku dołączył do zespołu Ensemble 2e2m założonego przez Paula Méfano. W latach 1981–2018 był dyrektorem artystycznym Atelier lyrique w Tourcoing.

W 1992 roku Malgoire został uhonorowany nagrodą Victoires de la Musique.

Malgoire zmarł 14 kwietnia 2018 roku w 14. dzielnicy Paryża.

Źródło: Artykuł „Jean-Claude Malgoire” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.