(Archie Gouldie)

(Archie Gouldie) - znany z pracy przy tego typu projektach:

Archibald Edward Gouldie był kanadyjskim zawodowym wrestlerem. Przez dziesięciolecia występował w federacji Stampede Wrestling jako Archie „The Stomper” Gouldie; przydomek ten wziął się z reputacji wrestlera, który deptał swoich powalonych przeciwników czarnymi kowbojskimi butami. Znany był również pod ringowym pseudonimem The Mongolian Stomper.

Na początku swojej kariery Archie „The Stomper” Gouldie był tzw. babyface’em (pozytywnym bohaterem) w terytorium Central States. 20 grudnia 1963 roku w St. Joseph zdobył mistrzostwo NWA United States Heavyweight Championship, pokonując Enrique Torresa, a 31 stycznia 1964 roku utracił je na rzecz Rocky’ego Hamiltona. Odzyskał tytuł 22 maja 1964 roku, by ponownie stracić go 12 czerwca 1964 roku na rzecz Sonny’ego Myersa. Ponownie odebrał pas Myersowi w 1965 roku, a w grudniu utracił go na rzecz Bobby’ego Shane’a w Waterloo w stanie Iowa.

Archie okazał się również utalentowanym wrestlerem w walkach drużynowych, jedenastokrotnie zdobywając mistrzostwo NWA North American Tag Team Championship. Jego pierwsza kadencja rozpoczęła się 1 maja 1962 roku, a ostatnia 14 października 1972 roku. The Stomper czterokrotnie tworzył zespół z The Vikingiem, trzykrotnie z Bobem Geigelem, dwukrotnie z Rufusem R. Jonesem, raz z Dannym Little Bearem i raz z Bobem Ellisem, łącznie dzierżąc tytuł przez około 238 dni.

W latach 1968–1984 Gouldie rekordowe 14 razy zdobywał tytuł mistrza wagi ciężkiej Ameryki Północnej, co jak na tamte czasy było imponującym dowodem długowieczności w sporcie. Był także pierwszym mistrzem w tej kategorii, pokonując w finale turnieju byłego mistrza świata NWA, Pata O'Connora. Gouldie walczył o ten tytuł między innymi z brytyjskim technikiem maty, Billym Robinsonem.

Choć przez większość czasu w Stampede występował jako heel (czarny charakter), pod koniec 1983 roku Gouldie przeszedł na stronę babyface’ów. Stało się to po tym, jak Bad News Allen zdradził Gouldiego i jego fabularnego „syna”, Jeffa, podczas walki drużynowej sześciu osób, brutalnie go atakując i raniąc (co doprowadziło do odejścia prowadzącego programy Stampede, Eda Whalena, z firmy w ramach protestu). Atak ten zapoczątkował krwawą waśń, która kulminowała zwycięstwem Gouldiego nad Bad News i zdobyciem tytułu mistrza Ameryki Północnej w Stampede.

Większość swojej sławy w USA Gouldie zdobył w terytorium z siedzibą w Knoxville w stanie Tennessee. W latach 1976–1981 rekordowe jedenaście razy zdobywał mistrzostwo NWA Southeast Heavyweight Championship, wygrywając je po raz ostatni z Jerrym Stubbsem, a tracąc na rzecz Jos LeDuca. O tytuł rywalizował m.in. z Robertem Fullerem i Ronnie Garvinem.

Pod koniec 1982 roku Gouldie pojawił się na krótko w federacji Mid South, ratując Skandora Akbara przed atakiem Bucka Robleya. Stoczył tylko jeden lub dwa mecze, po czym nagle opuścił to terytorium.

W 1992 roku Gouldie dołączył do SMW, która podobnie jak Southeast miała siedzibę w Knoxville w stanie Tennessee. Na tym etapie kariery The Stomper był postrzegany jako babyface; tworzył zespół ze swoim dawnym rywalem, Ronnie Garvinem, w ich sporze z Paulem Orndorffem, a także walczył z najnowszą inkarnacją złych wrestlerów Kevina Sullivana. Gouldie pokonał Roba Morgana podczas pierwszego wydarzenia Bluegrass Brawl w Pikeville w stanie Kentucky. Według kilku magazynów Gouldie utrzymywał formę, jeżdżąc na rowerze niemal wszędzie, pokonując niekiedy do 60 mil dziennie.

W 2011 roku zaczęły pojawiać się u niego problemy z pamięcią. 9 stycznia 2016 roku Gouldie upadł i złamał biodro, co wymagało operacji. Po zabiegu nigdy nie odzyskał zdrowia i zmarł we śnie 23 stycznia.

Najważniejsze dzieła (Archie Gouldie)

Cała filmografia (Archie Gouldie)