Yves Robert (Yves Robert)

Yves Robert (Yves Robert) - , Scenariusz, Reżyser, Producent, Autor scenariusza oryginału, Producent stowarzyszony, Scenarzysta znany z pracy przy tego typu projektach: «Cléo from 5 to 7» (1962), «Cleo od piątej do siódmej» (1962), «The Woman in Red» (1984), «Kobieta w czerwieni» (1984), «War of the Buttons» (1962),

Yves Robert (19 czerwca 1920 – 10 maja 2002) był francuskim aktorem, scenarzystą, reżyserem i producentem.

Robert urodził się w Saumur w departamencie Maine-et-Loire we Francji. W okresie nastoletnim wyjechał do Paryża, aby rozwijać karierę aktorską, zaczynając od nieodpłatnych ról scenicznych w różnych warsztatach teatralnych w mieście. Od 12. do 20. roku życia pracował jako składacz tekstów, a na początku dwudziestych lat życia studiował pantomimę. W 1948 roku zadebiutował w kinie w jednej z drugoplanowych ról w filmie „Les Dieux du dimanche”. W ciągu kilku lat Robert zaczął pisać scenariusze, reżyserować i produkować.

Dorobek reżyserski Yvesa Roberta obejmował kilka sukcesywnych komedii, do których napisał scenariusze. Jego film z 1962 roku, „La Guerre des boutons” (Wojna guzików), zdobył francuską nagrodę Prix Jean Vigo. Film z 1972 roku „Le grand blond avec une chaussure noire” (Wielki blondyn w czarnym bucie) otrzymał Srebrnego Niedźwiedzia na 23. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie w 1973 roku. W 1976 roku międzynarodowe uznanie przyniósł mu film „Un éléphant ça trompe énormément”, w którym wystąpiła jego żona. Dewastująca komedia Roberta z 1973 roku „Salut l'artiste” jest uważana przez wielu artystów za ostateczny film o upokorzeniach związanych z życiem aktora. W 1977 roku wyreżyserował kolejną komedię, „Nous irons tous au paradis”, która została nominowana do nagrody César dla najlepszego filmu.

W 1990 roku Robert wyreżyserował dwa dramaty: „Le château de ma mère” (Zamek mojej matki) oraz „La Gloire de mon Père” (Chwała mojego ojca). Oparte na autobiograficznych powieściach Marcela Pagnola filmy te zostały wspólnie uznane za „Najlepszy Film” na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Seattle w 1991 roku i otrzymały entuzjastyczne recenzje. W ciągu swojej kariery wyreżyserował ponad dwadzieścia pełnometrażowych filmów, napisał podobną liczbę scenariuszy i wystąpił w ponad siedemdziesięciu pięciu produkcjach. Choć jego ostatnią znaczącą rolą była prawdopodobnie postać ojca z klasy robotniczej w filmie „A Bad Son” Claude'a Sauteta z 1980 roku, grał w filmach jeszcze po 1997 roku.

Robert wystąpił u boku Danièle Delorme w sztuce Jeana Anouilha „Colombe” (Gołębica) z 1951 roku. Pobrali się w 1956 roku, a w 1961 roku wspólnie założyli firmę produkcyjną La Guéville. La Guéville wydała również kilka filmów grupy Monty Python i Terry'ego Gilliama, co miało ogromny wpływ na popularyzację tej grupy komików wśród francuskiej publiczności. Zmarł w Paryżu 10 maja 2002 roku w wyniku krwotoku do mózgu. Został pochowany na cmentarzu Montparnasse z epitafium „Człowiek radości...”, gdzie odwiedzający zostawiają kolorowe guziki. Pozostawił po sobie żonę Danièle oraz dwoje dzieci, Anne i Jean-Denisa Roberta, z pierwszą żoną, aktorką Rosy Varte. Odbywający się w tym miesiącu Festiwal Filmowy w Cannes oddał hołd jego wkładowi w kino francuskie.

Najważniejsze dzieła Yves Robert (Yves Robert)

Cała filmografia Yves Robert (Yves Robert)