Gi Bedos (Guy Bedos)

Gi Bedos (Guy Bedos) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Carom Shots» (1963), «Karambole» (1963), «Moi, Michel G., milliardaire, maître du monde» (2011), «Moi, Michel G., milliardaire, maître du monde» (2011), «Moi, Michel G., milliardaire, maître du monde» (2011),

Guy Bedos (właśc. Guy René Bédos; 15 czerwca 1934 – 28 maja 2020) był francuskim scenarzystą, komikiem stand-up i aktorem (najbardziej znanym z roli w filmie *Nous irons tous au paradis*). Urodził się w Algierii, będącej wówczas departamentem Francji, jako Francuz pochodzenia Pied-Noir – nazwa nadana przez Algierczyków Francuzom, nawiązująca do marynarzy pływających na parowcach, którzy chodzili boso po węglu, przez co ich stopy były czarne. W Music-Hall interpretował różne skecze autorstwa innych twórców, podobnych do niego. Rozwinął regularnie aktualizowaną satyrę polityczną. Satyrę tę dotykała głównie polityków prawicowych, ale jego ostre refleksje nie oszczędzały również "przyjaciół" z lewicy.

Znany był również ze swoich lewicowych poglądów politycznych i wspierał takich polityków jak François Mitterrand.

Bedos urodził się w Algierze jako syn Alfreda Bedosa, wizytatora zdrowia, i Hildeberty Verdier, córki dyrektora liceum Bugeaud, gdzie się wychowywał. Jego rodzice się rozstali. Przenoszony z miejsca na miejsce, z domu do hotelu, mieszkał w Kouba, gdzie w wieku siedmiu lat trafił do pensjonatu Finouche, który pełnił funkcję nauczyciela, a następnie w Souk Ahras i Constantine. W wieku trzynastu lat zapisał się do katolickiego liceum w Bone. Zgodnie z jego autobiografią *Memories d’outre-mere*, jego złe relacje z matką i ojczymem sprawiły, że jego życie było bardzo trudne. Ojczym bił jego matkę, która z kolei biła syna. Opisywał również ojczyma jako rasistę i antysemitę, ale to matka obudziła w nim jego ludzką i polityczną świadomość. Wyznał również, że w tamtym okresie cierpiał na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne.

Jego wuj, Jacques Bedos, pracował w Radio Algerias, zanim dołączył do ORTF w Paryżu, gdzie spędzał wakacje jako artysta.

Przybył do Paryża w czerwcu 1949 roku z rodzicami i dwiema przyrodnimi siostrami bliźniaczkami, opuścił rodzinny dom w Rueil-Malmaison w lutym 1950 roku i sprzedawał książki od drzwi do drzwi. W wieku siedemnastu lat wstąpił do szkoły Rue Blanche, uczył się teatru klasycznego i podpisał swoją pierwszą produkcję: *Marivaux Arlequin poli par l’amour*. Grał w teatrach, ale także w kabaretach, takich jak La Fontaine des Quatre-Saisons. Został zaangażowany przez François Billetdoux, a Jacques Prévert, który znalazł go piszącego, zachęcił go do pisania skeczy. Wystawił swój pierwszy skecz, podpisany przez Jacquesa Chazota, *La Galerie 55*.

W 1954 roku zadebiutował w kinie w filmie *Futures Vedettes* Marca Allégreta.

Aby uniknąć służby wojskowej podczas wojny algierskiej, ogłosił strajk głodowy i udało mu się zostać zwolnionym z powodu choroby psychicznej.

Bedos zmarł 28 maja 2020 roku w wieku 85 lat; śmierć potwierdził jego syn, Nicolas Bedos.

Był trzykrotnie żonaty: Z Karen Blanguernon miał córkę, Leslie Bedos, urodzoną w 1957 roku; Z Sophie Daumier miał córkę, Melanie, urodzoną w 1977 roku. Miała wcześniej syna, Phillipe’a, urodzonego w 1954 roku, który zmarł 11 grudnia 2010 roku, podobnie jak ona, na postępującą chorobę Huntingtona; Z Joelle Bercot miał dwójkę dzieci, Nicolasa, urodzonego w 1980 roku, i Victorię, urodzoną w 1984 roku. ...

Źródło: Artykuł "Guy Bedos" z Wikipedia w języku angielskim, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła Gi Bedos (Guy Bedos)

Cała filmografia Gi Bedos (Guy Bedos)