Gi Bedos (Guy Bedos)

Guy Bedos (właśc. Guy René Bédos; 15 czerwca 1934 – 28 maja 2020) był francuskim scenarzystą, komikiem stand-up i aktorem (najbardziej znanym z roli w filmie *Nous irons tous au paradis*). Urodził się w Algierii, będącej wówczas departamentem Francji, jako Francuz pochodzenia Pied-Noir – nazwa nadana przez Algierczyków Francuzom, nawiązująca do marynarzy pływających na parowcach, którzy chodzili boso po węglu, przez co ich stopy były czarne. W Music-Hall interpretował różne skecze autorstwa innych twórców, podobnych do niego. Rozwinął regularnie aktualizowaną satyrę polityczną. Satyrę tę dotykała głównie polityków prawicowych, ale jego ostre refleksje nie oszczędzały również "przyjaciół" z lewicy.

Znany był również ze swoich lewicowych poglądów politycznych i wspierał takich polityków jak François Mitterrand.

Bedos urodził się w Algierze jako syn Alfreda Bedosa, wizytatora zdrowia, i Hildeberty Verdier, córki dyrektora liceum Bugeaud, gdzie się wychowywał. Jego rodzice się rozstali. Przenoszony z miejsca na miejsce, z domu do hotelu, mieszkał w Kouba, gdzie w wieku siedmiu lat trafił do pensjonatu Finouche, który pełnił funkcję nauczyciela, a następnie w Souk Ahras i Constantine. W wieku trzynastu lat zapisał się do katolickiego liceum w Bone. Zgodnie z jego autobiografią *Memories d’outre-mere*, jego złe relacje z matką i ojczymem sprawiły, że jego życie było bardzo trudne. Ojczym bił jego matkę, która z kolei biła syna. Opisywał również ojczyma jako rasistę i antysemitę, ale to matka obudziła w nim jego ludzką i polityczną świadomość. Wyznał również, że w tamtym okresie cierpiał na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne.

Jego wuj, Jacques Bedos, pracował w Radio Algerias, zanim dołączył do ORTF w Paryżu, gdzie spędzał wakacje jako artysta.

Przybył do Paryża w czerwcu 1949 roku z rodzicami i dwiema przyrodnimi siostrami bliźniaczkami, opuścił rodzinny dom w Rueil-Malmaison w lutym 1950 roku i sprzedawał książki od drzwi do drzwi. W wieku siedemnastu lat wstąpił do szkoły Rue Blanche, uczył się teatru klasycznego i podpisał swoją pierwszą produkcję: *Marivaux Arlequin poli par l’amour*. Grał w teatrach, ale także w kabaretach, takich jak La Fontaine des Quatre-Saisons. Został zaangażowany przez François Billetdoux, a Jacques Prévert, który znalazł go piszącego, zachęcił go do pisania skeczy. Wystawił swój pierwszy skecz, podpisany przez Jacquesa Chazota, *La Galerie 55*.

W 1954 roku zadebiutował w kinie w filmie *Futures Vedettes* Marca Allégreta.

Aby uniknąć służby wojskowej podczas wojny algierskiej, ogłosił strajk głodowy i udało mu się zostać zwolnionym z powodu choroby psychicznej.

Bedos zmarł 28 maja 2020 roku w wieku 85 lat; śmierć potwierdził jego syn, Nicolas Bedos.

Był trzykrotnie żonaty: Z Karen Blanguernon miał córkę, Leslie Bedos, urodzoną w 1957 roku; Z Sophie Daumier miał córkę, Melanie, urodzoną w 1977 roku. Miała wcześniej syna, Phillipe’a, urodzonego w 1954 roku, który zmarł 11 grudnia 2010 roku, podobnie jak ona, na postępującą chorobę Huntingtona; Z Joelle Bercot miał dwójkę dzieci, Nicolasa, urodzonego w 1980 roku, i Victorię, urodzoną w 1984 roku. ...

Źródło: Artykuł "Guy Bedos" z Wikipedia w języku angielskim, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA.