(Massimo D'Alema)

Massimo D'Alema (wymowa włoska: [ˈmassimo daˈlɛːma]; urodzony 20 kwietnia 1949 r.) jest włoskim politykiem, który w latach 1998–2000 sprawował funkcję 53. premiera Włoch. Jako członek Partii Demokratycznej Lewicy (PDS) oraz Demokratów Lewicy (DS), w latach 2006–2008 pełnił funkcję wicepremiera oraz ministra spraw zagranicznych Włoch. Wcześniej w swojej karierze D'Alema należał do Włoskiej Partii Komunistycznej (PCI) i był pierwszym byłym członkiem partii komunistycznej, który został premierem kraju należącego do NATO, a także jedynym byłym członkiem PCI na stanowisku premiera Włoch.

Członek PCI od 1963 roku, D'Alema zasiadał w komitecie centralnym, a następnie w kierownictwie i sekretariacie partii; od 1975 do 1980 roku był również sekretarzem Włoskiej Federacji Młodzieży Komunistycznej (FGCI). Poparł zwrot programowy sekretarza partii Achille Occhetto, który doprowadził do rozwiązania PCI i utworzenia PDS. Przewodził powstaniu koalicji Oliwka, która zwyciężyła w wyborach parlamentarnych w 1996 roku, oraz przekształceniu PDS w DS w 1998 roku. Po powołaniu Partii Demokratycznej (PD) w 2007 roku wstąpił w jej szeregi. Z czasem stał się przeciwnikiem sekretariatu Matteo Renziego, opuszczając partię w 2017 roku.

Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii „Massimo D'Alema”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.