(Jean-Michel Defaye) - Muzyka, Kompozytor muzyki oryginalnej znany z pracy przy tego typu projektach: «Prêtres interdits» (1973), «Prêtres interdits» (1973), «Squeak-squeak» (1963), «Koko» (1963), «Happiness» (1965),
Jean-Michel Defaye (18 września 1932 – 1 stycznia 2025) był francuskim pianistą, kompozytorem, aranżerem i dyrygentem, znanym ze współpracy z francuskim poetą i autorem piosenek Léo Ferré.
Defaye urodził się w Saint-Mandé, w departamencie Val-de-Marne, w pobliżu Paryża, 18 września 1932 roku. W wieku dziesięciu lat wstąpił do Paryskiego Konserwatorium i ukończył studia muzyczne z teorii, fortepianu i kompozycji, uczestnicząc w klasie akompaniamentu prowadzonej przez Nadię Boulanger. W młodości interesował się jazzem. Głównym instrumentem Defaye był fortepian, ale grał również na puzonie i trąbce. Uczęszczał na zajęcia kompozytorskie do Dariusza Milhauda i Tony’ego Aubina. W 1952 roku zdobył drugą nagrodę w Grand Prix de Rome, a rok później Lili Boulanger Prize Uniwersytetu Harvarda oraz drugą nagrodę w konkursie kompozytorskim na Konkursie Królowej Elżbiety w Belgii.
Jako kompozytor pisał głównie na instrumenty dęte blaszane, szczególnie na puzon; tworzył utwory na puzon i fortepian w stylu klasycznych kompozytorów, takich jak Bach, Brahms, Debussy, Schumann, Strawiński i Vivaldi. Komponował muzykę kameralną z instrumentami dętymi blaszanymi, utwory na konkursy, koncerty na klarnet, saksofon, trąbkę i puzon, a także wiele utworów edukacyjnych. Jego twórczość często była inspirowana jazzem.
Defaye napisał muzykę do kilku filmów, w tym do filmu "Pouic-Pouic". Jako aranżer współpracował przez dziesięciolecia z autorem piosenek Léo Ferré. Współpracował również z Juliette Gréco, Zizi Jeanmaire i Les Branquignols.
Defaye zmarł 1 stycznia 2025 roku w wieku 92 lat.
Źródło: Artykuł "Jean-Michel Defaye" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.