(Marc Ogeret)

Marc Ogeret (25 lutego 1932 – 4 czerwca 2018) był francuskim piosenkarzem.

Ogeret urodził się w Paryżu w 1932 roku. Jego matka była krawcową, a ojciec pracował w służbie zdrowia w ministerstwie wojny. W wieku 17 lat przerwał naukę w szkole i pracował jako uczeń w odlewni. Później zatrudnił się w fabryce samochodów Renault. Znajomi komicy przekonali go, aby dołączył do nich jako aktor i akompaniował im na gitarze.

Około 1954 roku Ogeret zaczął śpiewać przed kawiarniami utwory takich autorów jak Félix Leclerc i Léo Ferré. Reżyser filmowy Pierre Prévert, brat poety Jacques'a Préverta, dał mu możliwość występów w paryskich kabaretach.

Ogeret nagrał spektakl poświęcony wierszom Louisa Aragona. W 1965 roku zaproponowano mu otwarcie koncertu Georgesa Brassensa na scenie Bobino. W 1968 roku nagrał dwa zestawy pieśni rewolucyjnych, jednak ich wydanie zostało odłożone z powodu wydarzeń maja 1968 roku we Francji. Zasłynął z powściągliwych wykonań hymnów anarchistycznych i komunistycznych, takich jak „Międzynarodówka”.

Nagrał również szanty oraz „Le Condamné à mort” – cykl wierszy Jeana Geneta o kontaktach homoseksualnych w więzieniu. W 1974 roku odbył trasę koncertową po ZSRR.

Pod koniec lat 70. nagrał cztery albumy studyjne z piosenkami Aristide'a Bruanta. Żył ze swoją wieloletnią partnerką Anitą, z którą miał córkę Zoé.

W 1996 roku został odznaczony tytułem Kawalera (Chevalier) Orderu Sztuki i Literatury. Ogeret zmarł 4 czerwca 2018 roku w wieku 86 lat.