(Kimera)

(Kimera) - Music znany z pracy przy tego typu projektach: «After Love» (2016), «사랑후애» (2016),

Kim Hong Hee (ur. 10 stycznia 1954), znana jako Kimera, jest piosenkarką pochodzącą z Korei Południowej. Rozwinęła styl operowego popu, czyli popery, wykonując i nagrywając medley operowych arii osadzonych w disco beat z połowy lat 80., śpiewając w rejestrze sopranowym.

Jako trzecie z pięciorga dzieci, Kimera kochała śpiewać od najmłodszych lat. Od dwunastego roku życia śpiewała w chórach kościelnych, a także w Koreańskim Chórze Metropolitan. Podczas studiów na uniwersytecie odkryła, że bardzo lubi śpiewać muzykę pop. Jednak jej ojciec stanowczo sprzeciwiał się popowi, który uważał za nieodpowiedni, więc odłożyła na bok swoją miłość do tego gatunku, a ostatecznie przestała śpiewać w ogóle.

Kimera skupiła się na studiach i ukończyła studia licencjackie z literatury francuskiej na Uniwersytecie Kobiecym Sungshin w Seulu. Następnie opuściła swoją ojczyznę, aby kontynuować studia podyplomowe we Francji, gdzie uzyskała tytuł magistra również z literatury francuskiej na Sorbonie w Paryżu. Przebywając w Paryżu, jej miłość do śpiewu została na nowo rozbudzona, więc postanowiła zapisać się do École Normale de Musique de Paris, aby uczyć się techniki operowej. Po ciężkich studiach wokalnych, w 1984 roku otrzymała Dyplom Wyższej Sztuki Lirycznej (Diplôme Supérieur d'Art Lyrique).

Nie wiedząc o tym jej rodzice, Kimera chciała połączyć swoją miłość do muzyki nowoczesnej z miłością do opery. Doprowadziło to do jej decyzji, podjętej w 1984 roku, o porzuceniu obiecującej kariery śpiewaczki operowej, aby stworzyć kontrowersyjną fuzję muzyki klasycznej i pop, album „The Lost Opera”, z London Symphony Orchestra. Album natychmiast trafił na brytyjskie listy przebojów i zyskał popularność we Francji, Hiszpanii, Republice Południowej Afryki i innych krajach na całym świecie.

W 1987 roku wydarzyła się osobista tragedia, gdy jej pięcioletnia córka, Mélodie Nakachian, została porwana 9 listopada i przetrzymywana przez 11 dni w celu uzyskania okupu. Chociaż jej córka ostatecznie została odzyskana bez szwanku przez hiszpański Grupo Especial de Operaciones, Kimera stała się niechętna do życia w blasku reflektorów, ponieważ winiła swój publiczny styl życia za to niefortunne zdarzenie. W rezultacie ograniczyła publiczne występy, ale kontynuowała ćwiczenia i nagrywanie w swoim domowym studio w Esteponie, w regionie Costa del Sol.

Kimera, z pięciooktawowym zakresem głosu i nowatorskim podejściem do śpiewu operowego, zaintrygowała i zafascynowała wielu. Miliony ludzi pokochały jej unikalną fuzję opery i popu, zawartą w różnych albumach, począwszy od „The Lost Opera”, który sprzedał się w nakładzie ponad 10 milionów egzemplarzy, a następnie „Opera Express” i siedmiu kolejnych albumach.

Jej styl muzyczny był popoperą, podobny do pop symfonicznego, ale z większą ilością techno i beatów High N-R-G. Jej debiutancki album został wydany w 1985 roku i zatytułowany „The Lost Opera”. Jej drugi album, „Opera Express” i singiel o tej samej nazwie, zostały wydane w 1986 roku. Oba single były „radio friendly” wersjami edytowanymi z ciągłych medley zawartych na wspomnianych albumach. Jej scena muzyczna znajdowała się w Europie, głównie we Francji i Hiszpanii, ale odniosła również ogromny sukces w Republice Południowej Afryki, gdzie jej debiutancki singiel „The Lost Opera” osiągnął 1. miejsce na południowoafrykańskich listach przebojów Springbok Charts w czerwcu 1985 roku i utrzymywał się na nich przez 19 tygodni. ...

Źródło: Artykuł „Kimera (singer)” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Kimera)

Cała filmografia (Kimera)