Kinuyo Tanaka (Kinuyo Tanaka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Kinuyo Tanaka (田中 絹代 Tanaka Kinuyo, ur. 29 listopada 1909, zm. 21 marca 1977) była japońską aktorką i reżyserką.

Tanaka urodziła się w Shimonoseki w prefekturze Yamaguchi w Japonii. Już w młodym wieku została czołową aktorką, występując w filmie Yasujirō Ozu „Ukoeta keredo...” z 1929 roku. W roku następnym zagrała główną rolę w „Aiyoku no ki”, a w 1931 roku wystąpiła w pierwszym japońskim filmie dźwiękowym „Żona sąsiada i moja” w reżyserii Heinosuke Gosho.

Współpracowała bardzo blisko z reżyserem Kenjim Mizoguchim, występując w 15 jego filmach, w tym w rolach głównych w „Życiu Oharu” (1952), „Ugetsu” (1953) oraz „Sansho urzędniku” (1954). Ich współpraca zakończyła się, gdy Mizoguchi sprzeciwił się rekomendacji Japońskiego Związku Reżyserów, aby studio Nikkatsu zatrudniło ją jako reżyserkę. Mimo to produkcja jej drugiego filmu reżyserskiego doszła do skutku, jednak Tanaka nigdy nie wybaczyła Mizoguchiemu, a przyczyny jego zachowania pozostają niejasne. Zagrała również matkę Noboru Yasumoto w filmie Akiry Kurosawy „Czerwona broda” (1965). Za rolę w filmie „Sandakan N° 8” w reżyserii Kei Kumai zdobyła nagrodę dla najlepszej aktorki na 25. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie w 1975 roku. Jej ostatni występ ekranowy miał miejsce w 1976 roku w filmie „Kita No Misaki” w reżyserii Kei Kumai.

Tanaka była drugą Japońką, która pracowała jako reżyser filmowy, po Sakane Tazuko (1904–1975). Jej debiut reżyserski miał miejsce w 1953 roku przy filmie „List miłosny”, a w tej roli stworzyła jeszcze pięć kolejnych filmów.

Opis powyżej pochodzi z artykułu w Wikipedii Kinuyo Tanaka, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.