(Pierre Schoendoerffer)

(Pierre Schoendoerffer) - Reżyser, Dialogi, Scenariusz znany z pracy przy tego typu projektach: «Objective: 500 Million» (1966), «Objectif 500 millions» (1966), «Objectif 500 millions» (1966), «Objectif 500 millions» (1966),

Pierre Schoendoerffer (5 maja 1928 – 14 marca 2012) był francuskim reżyserem filmowym, scenarzystą, pisarzem, korespondentem wojennym, operatorem filmowym, uznanym weteranem I wojny indochińskiej oraz akademikiem kina. W latach 2001 i 2007 sprawował funkcję prezesa Académie des Beaux-Arts.

W 1967 roku otrzymał Oscara dla najlepszego filmu dokumentalnego za obraz „Pluton Andersona”. Film ten towarzyszył plutonowi amerykańskich żołnierzy przez sześć tygodni w szczytowym okresie walk w Wietnamie w 1966 roku.

Pierre Schoendoerffer urodził się w Chamalières w francuskiej, alzackiej rodzinie protestanckiej. Ponieważ Alzacja była terytorium spornym i anektowanym w XVII, XIX i XX wieku zarówno przez Francję, jak i Niemcy, co doprowadziło do wojny francusko-pruskiej (1870) i późniejszej I wojny światowej (1914–18), jego przodkowie byli Francuzami i stracili cały swój majątek.

Jego dziadek ze strony matki, weteran z 1870 roku, w 1914 roku w wieku 66 lat i w stopniu kapitana zgłosił się na ochotnika do armii francuskiej. Zginął podczas drugiej bitwy nad Aisne pod Chemin des Dames. Jego ojciec był dyrektorem szpitala w Annecy i zmarł krótko po zakończeniu kampanii Francji (1940), podczas której został ranny.

Swoją żonę Patricię poznał w Maroku (ówczesnym wspólnym protektoracie hiszpańsko-francuskim); była ona dziennikarką „France-Soir”. Mieli troje dzieci: aktora i scenarzystę Frédérica Schoendoerffera, reżysera i producenta Ludovica Schoendoerffera oraz aktorkę Amélie Schoendoerffer.

Pierre Schoendoerffer zmarł 14 marca 2012 roku we Francji w wieku 83 lat.

Podczas II wojny światowej Schoendoerffer stracił ojca i nie radził sobie w nauce w szkole w Annecy. Zimą 1942–43 przeczytał epicką powieść przygodową Josepha Kessela „Fortune Carrée” (1932), co zmieniło jego ambicje; zapragnął zostać marynarzem i podróżować po świecie.

W 1946 roku spędził lato jako rybak na pokładzie małego trawlerem w zatoce Bourgneuf-en-Retz, w pobliżu Pornic w Pays de la Loire (blisko Bretanii). To doświadczenie zainspirowało go później do wyreżyserowania filmów „Than, rybak” (nakręconego w Wietnamie) oraz „Islandzcy rybacy”.

W następnym roku powrócił do regionu Pays de la Loire i zaciągnął się na szwedzki statek transportowy w Boulogne.

W 1947 roku, na pokładzie statku żeglugi handlowej, żeglował przez dwa lata po Morzu Bałtyckim i Morzu Północnym. Doświadczenia te znalazły później odzwierciedlenie w filmach „Siedem dni na morzu”, „Bębniarz-Krab”, a nawet w „Ponad chmurami”.

W latach 1949–1950 opuścił morze, aby odbyć obowiązkową służbę wojskową w 13. Batalionie Strzelców Alpejskich (13e Bataillon de Chasseurs Alpins, 13e BCA) stacjonującym w Chambéry i Modane w regionie Owernia-Ródzopirenej. Piechota alpejska stała się później korpusem głównego bohatera w filmie „Honor kapitana”.

Młody Schoendoerffer zdał sobie sprawę, że nie urodził się dla zawodu marynarza, ale nie chciał być również żołnierzem, uważając to za stratę czasu. Tąsknił za tworzeniem filmów. Ponieważ nie udało mu się wejść do branży telewizyjnej i kinowej, zaczął zajmować się fotografią. Pewnego dnia, czytając w „Le Figaro” artykuł o operatorze wojennym Georgesie Kowalu, który zginął podczas I wojny indochińskiej, postanowił spróbować swoich sił w Służbie Filmowej Armii (Service Cinématographique des Armées, SCA, obecnie ECPAD). ...

Źródło: Artykuł „Pierre Schoendoerffer” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Pierre Schoendoerffer)

Cała filmografia (Pierre Schoendoerffer)