Gisèle Casadesus (Gisèle Casadesus)

Gisèle Casadesus (Gisèle Casadesus) - znana z pracy przy takich projektach: «The Hedgehog» (2009), «Le Hérisson» (2009), «My Afternoons with Margueritte» (2010), «Moje popołudnia z Margueritte» (2010), «Sarah's Key» (2010),

Gisèle Casadesus (14 czerwca 1914 – 24 września 2017) była francuską aktorką, która wystąpiła w licznych produkcjach teatralnych i filmowych. Była honorową członkinią Sociétaires de la Comédie-Française, Wielkim Oficerem Legii Honorowej, Oficerem Orderu Sztuki i Liter oraz Wielkim Krzyżem Narodowego Orderu Zasługi. W karierze trwającej ponad 80 lat Casadesus zagrała w ponad tuzinie filmów już po ukończeniu 90. roku życia.

Urodzona w rodzinie artystów w 18. dzielnicy Paryża, Gisèle była córką muzyka, kompozytora i dyrygenta Henriego Casadesusa oraz harfistki Marie-Louise Beetz; jej starszym bratem był aktor Christian Casadesus. Po zdobyciu pierwszej nagrody z aktorstwa w Narodowej Akademii Sztuk Dramatycznych w wieku dwudziestu lat, Casadesus dołączyła do Comédie-Française w 1934 roku. W tym samym roku wyszła za mąż za aktora Luciena Pascala (urodzonego jako Lucien Probst), z którym miała czworo dzieci: Jean-Claude'a (1935), Martine (1939), Béatrice (1942) i Dominique (1954), z których wszyscy zostali artystami. 1 stycznia 1939 roku została 400. członkinią Comédie-Française, a 15 kwietnia 1967 roku członkinią honorową.

W kinie Pierre Billon zatrudnił ją w 1943 roku do roli Clotilde Grandlieus w filmie „Vautrin”, adaptacji powieści Balzaka, gdzie zagrała u boku Michela Simona, a w 1946 roku do roli Mary w „L'Homme au chapeau rond” u boku Raimu.

W 1971 roku wcieliła się w postać hrabiny Eguzon w „La Belle Aventure”, wystąpiła w „Le Mouton enragé” Michela Devilla, zagrała Nicole Leguen, żonę Jeana Gabina w „Verdict” (1974) André Cayatte’a, oraz matkę Claude Jade w „Les Robots pensants” (1976).

Ponownie z Claude Jade zagrała Mamie Rose (1976), „babcię au pair” w filmie Pierre'a Goutasa, co było jej największą rolą. Następnie zagrała Catherine w „Un crime de notre temps” (1977) Gabriela Axela. Claude Lelouch zaangażował ją w 1996 roku do roli Clary Blanc, matki Bernarda Tapie, w filmie „Hommes, femmes, mode d'emploi”. W „Aïe” (2000) wcieliła się w matkę André Dussolliera, a w komedii Valérie Lemercier „Palais Royal” (2005) zagrała królową matkę. Wystąpiła jako Margueritte („przez dwa t”) u boku Gérarda Depardieu w filmie Jeana Beckera „Moje popołudnia z Margueritte” (2010).

W 2013 roku, w wieku 99 lat, Casadesus zagrała u boku Anne Consigny i Marie Kremer w „Sous le figuier” w reżyserii Anne-Marie Étienne. 29 marca 2013 roku Casadesus została odznaczona tytułem Wielkiego Oficera Legii Honorowej.

Była również Oficerem Orderu Sztuki i Liter oraz Wielkim Krzyżem Narodowego Orderu Zasługi. W 2003 roku otrzymała honorową nagrodę Molière za całokształt twórczości.

Casadesus zmarła w Paryżu we Francji w wieku 103 lat.

Najważniejsze dzieła Gisèle Casadesus (Gisèle Casadesus)

Cała filmografia Gisèle Casadesus (Gisèle Casadesus)