(Lily Pons)

Alice Joséphine Pons, znana zawodowo jako Lily Pons, była francusko-amerykańską sopranistką operową i aktorką, której aktywna kariera trwała od końca lat 20. do początku lat 70. XX wieku. Jako śpiewaczka operowa specjalizowała się w repertuarze sopranu koloraturowego i była szczególnie kojarzona z rolami tytułowymi w „Lakmé” oraz „Łucji z Lammermoor”. Oprócz występów w roli gościnnej w wielu operach na całym świecie, Pons przez lata była związana z Metropolitan Opera w Nowym Jorku, gdzie w latach 1931–1960 wystąpiła blisko 300 razy.

Odniosła również sukces i zdobyła spore zyski jako śpiewaczka koncertowa, co kontynuowała aż do zakończenia kariery scenicznej w 1973 roku. W latach 1935–1937 wystąpiła w trzech filmach muzycznych dla wytwórni RKO Pictures. Wielokrotnie pojawiała się także w radiu i telewizji, występując m.in. w programach rozrywkowych, takich jak The Ed Sullivan Show, The Colgate Comedy Hour czy The Dave Garroway Show. W 1955 roku była główną gwiazdą pierwszej emisji programu, który stał się kultowym serialem telewizyjnym – Sunday Night at the London Palladium. Nagrała dziesiątki płyt, obejmujących zarówno muzykę klasyczną, jak i popularną. Została odznaczona przez rząd Francji Krzyżem Lotaryngii oraz Orderem Legii Honorowej.

Pons potrafiła również przekuć swój wizerunek w atrakcyjną rynkowo ikonę kultury. Jej opinie na temat mody i dekorowania wnętrz często pojawiały się w magazynach dla kobiet, a sama była twarzą reklam samolotów Lockheed, żelatyny Knox oraz soku pomidorowego Libby's. Miasto w stanie Maryland zostało nazwane jej imieniem, po czym śpiewaczka zadbała o to, by wszystkie jej kartki bożonarodzeniowe były wysyłane z Lilypons w Maryland. Magazyn Opera News napisał w 2011 roku: „Pons promowała siebie z taką zmysłem marketingowym, jakiego nie wykazał wcześniej żaden śpiewak, a od tego czasu zrobili to nieliczni; tylko Luciano Pavarotti odniósł równie wielki sukces w wykorzystywaniu mediów masowych”.