(Jean-Noël Jeanneney)

(Jean-Noël Jeanneney) - znany z pracy przy tego typu projektach:

Jean-Noël Jeanneney (ur. 2 kwietnia 1942 r. w Grenoble) jest francuskim historykiem i politykiem. Jest synem Jean-Marcela Jeanneneya i wnukiem Julesa Jeanneneya, z których obaj byli ważnymi postaciami w polityce francuskiej.

Po ukończeniu szkoły średniej w Grenoble, Jeanneney studiował w Paryżu. Rozpoczął naukę w École Normale Supérieure w kampusie przy rue d'Ulm, a następnie studiował w Institut d'études politiques de Paris (IEP) (dosł. „Paryski Instytut Studiów Politycznych”). Uzyskał doktorat z literatury i zdał agrégation (konkursowy egzamin państwowy) z historii.

Jeanneney wyspecjalizował się w historii mediów, w dziedzinie, której był jednym z pionierów. Interesował się ewolucją prasy (gazet i czasopism), radia oraz telewizji. Do 1977 roku wykładał na Uniwersytecie Paryża X w Nanterre. Został mianowany maître de conférences, a następnie w 1979 roku professeur des universités w IEP. To tam nadzorował badania nad historią prasy.

W późniejszym czasie Jeanneney zmienił swój profil działalności – z zewnętrznych badań przeszedł do aktywnego uczestnictwa w mediach masowych. W latach 1982–1986 pełnił funkcję prezesa i dyrektora generalnego Radio France, a później pracował w telewizji, w szczególności dla kanału historycznego w telewizji kablowej.

W polityce Jeanneney jest bardzo blisko związany z Partią Socjalistyczną: w latach 1991–1992 był wiceministrem handlu zagranicznego (w rządzie premier Édith Cresson); w latach 1992–1993 wiceministrem komunikacji (w rządzie premiera Pierre'a Bérégovoya); w latach 1992–1998 był członkiem rady regionalnej (conseil régional) regionu Franche-Comté.

Od 1998 roku wraz z Élisabeth Guigou jest współprzewodniczącym think tanku Europartenaires.

W latach 2002–2007 Jeanneney był prezesem Biblioteki Narodowej Francji (Bibliothèque nationale de France). Na tym stanowisku zasłynął sprzeciwem wobec usługi Google Book Search. Po wyrażeniu swoich zastrzeżeń dążył do opracowania europejskiego programu cyfryzacji, który byłby zarządzany przez organy rządowe.

Najważniejsze dzieła (Jean-Noël Jeanneney)

Cała filmografia (Jean-Noël Jeanneney)