Paul Misraki (Paul Misraki)

Paul Misraki (Paul Misraki) - Kompozytor muzyki oryginalnej, znany z pracy przy tego typu projektach: «Vengeance of the Three Musketeers» (1961), «Trzej muszkieterowie cz. 2 Zemsta Milady» (1961), «Alphaville» (1965), «Alphaville, une étrange aventure de Lemmy Caution» (1965), «...And God Created Woman» (1956),

Paul Misraki (28 stycznia 1908 – 29 października 1998) był francuskim kompozytorem muzyki popularnej i filmowej. Przez ponad 60 lat Misraki napisał muzykę do 130 filmów, tworząc ścieżki dźwiękowe do dzieł takich reżyserów jak Jean Renoir, Claude Chabrol, Jacques Becker, Jean-Pierre Melville, Jean-Luc Godard, Henri-Georges Clouzot, Orson Welles, Luis Buñuel i Roger Vadim.

Za swoją pracę został odznaczony tytułem Kawalera Legii Honoru.

Urodzony jako Paul Misrachi w Konstantynopolu, w Imperium Osmańskim (obecnie Stambuł, Turcja), w francuskiej rodzinie żydowskiej o włoskich korzeniach, Misraki od wczesnych lat wykazywał uzdolnienia muzyczne. Wyjechał do Paryża, aby studiować kompozycję klasyczną, a do lat 30. XX wieku stał się uznanym pianistą jazzowym, aranżerem i autorem piosenek popularnych. Około tego czasu zaczął komponować muzykę filmową; jego pierwszym znanym dziełem była ścieżka do pierwszego filmu dźwiękowego Jeana Renoir’a pt. „On purge bébé” (Środek przeczyszczający dla dziecka, 1931), za który nie otrzymał jednak oficjalnych napisów w napisach końcowych.

Podobnie jak Renoir, Misraki uciekł z Francji podczas niemieckiej okupacji w czasie II wojny światowej. Po krótkim pobycie w Argentynie trafił do Hollywood, gdzie skomponował muzykę do wszystkich amerykańskich filmów Renoir’a. Po wojnie Misraki powrócił do Francji, gdzie intensywnie pracował przez całe lata 50., tworząc regularnie muzykę do pół tuzina lub więcej filmów rocznie. Były to m.in. liczne produkcje Yves’a Allégreta i Jeana Boyera, a także dwa filmy Jacques’a Beckera: „Ali Baba i 40 zbójców” (Ali Baba et les 40 voleurs, 1954) oraz „Montparnasse 19” (1958), a także „Pan Arkady” (Mr. Arkadin, 1955) Orsona Wellesa. W latach 60. tempo pracy Misrakiego nieco spadło i pisał on jedynie 2–3 ścieżki dźwiękowe rocznie. W tym okresie współpracował z wieloma czołowymi francuskimi reżyserami tamtych lat, w tym z Jean-Luciem Godardem przy filmie „Alphaville” (1965), Jean-Pierre’em Melville’em przy „Le Doulos” (1963) oraz z Claude’em Chabrolem, dla którego skomponował muzykę do kilku filmów.

W ciągu ostatnich dwóch dekad życia Misraki komponował z przerwami. Swoją ostatnią partyturę napisał w wieku 85 lat; do tego czasu od kilku lat pracował niemal wyłącznie dla telewizji. Zmarł z przyczyn naturalnych w wieku 90 lat w Paryżu.

Misraki zyskał uznanie najpierw jako kompozytor i autor tekstów piosenek popularnych. Jego pierwszym hitem był utwór z 1935 roku „Tout va très bien madame la marquise”, a w trakcie swojej kariery we Francji, Ameryce i Argentynie pisał odnoszące sukcesy piosenki w języku francuskim, angielskim i hiszpańskim. W 1998 roku, w wieku 90 lat, Misraki współpracował z piosenkarką Raquel Bitton przy jej amerykańskim hołdzie dla jego utworów na płycie CD zatytułowanej „In a Jazzy mood”.

Źródło: Artykuł „Paul Misraki” z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła Paul Misraki (Paul Misraki)

Cała filmografia Paul Misraki (Paul Misraki)